تأثیر کاربرد همزمان نانوالیاف سلولزی و نرمههای کاغذسازی بر خواص خمیرکاغذ بازیافتی مرکبزداییشده
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
2 استاد گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
3 کارشناس ارشد صنایع خمیر و کاغذ، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
4 استاد، پژوهشکدۀ فناوریهای شیمیایی، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران، تهران
doi
10.22059/jfwp.2018.263073.952چکیده
هدف این پژوهش، بهبود ویژگیهای خمیرکاغذ بازیافتی مرکبزداییشده با استفاده از کاربرد همزمان نانوفیبرهای سلولزی و نرمههای حاصل از پالایش خمیرکاغذ بازیافتی مرکبزداییشده بههمراه یک مادة کاتیونی شامل نشاستۀ کاتیونی (گروه الف)، پلیآلومینیومکلرید (گروه ب) و پلیآکریلآمید کاتیونی (گروه ج) بود. از نرمافزار طراحی آزمایش برای تهیۀ طرح آزمایشها و تحلیل نتایج استفاده شد. خواص مقاومتی کاغذ دستساز شامل شاخصهای مقاومت کششی و ترکیدگی و خواص فیزیکی خمیرکاغذ شامل میزان نگهداری آب الیاف و زمان آبگیری از خمیرکاغذ ارزیابی شد. نتایج نشان داد که افزایش نرمه به میزان 16 درصد و نانوفیبرسلولزی به میزان 7 درصد بههمراه نشاستة کاتیونی (گروه الف)، سبب افزایش شاخصهای مقاومت کششی و مقاومت ترکیدگی کاغذ و میزان نگهداری آب الیاف بهترتیب تا 44، 53 و 35 درصد شد. افزایش این مقادیر برای گروه ب (پلیآلومینیومکلرید) بهترتیب 41، 48 و 22 درصد و برای گروه ج (پلیاکریلآمید کاتیونی) بهترتیب 40، 42 و 27 درصد شد. این تیمارها سبب افزایش زمان آبگیری از خمیر کاغذ شد که بیشترین افزایش زمان آبگیری به مقدار 46 درصد در اثر استفاده از 16 درصد نرمه و 7 درصد نانوفیبر سلولزی بههمراه نشاستة کاتیونی بهدست آمد. افزایش زمان آبگیری برای تیمارهای گروه ب (پلیآلومینیومکلرید) و تیمارهای گروه ج (پلیآکریلآمید کاتیونی) بهترتیب 41 و 30 درصد بود. با توجه به اثرهای مطلوب و نامطلوب، کاربرد همزمان نرمههای کاغذسازی و با نانوالیاف سلولزی همراه با مادة کاتیونی پلیاکریلآمید کاتیونی میتواند بهعنوان تیمار مناسب برای افزایش خواص مکانیکی کاغذهای بازیافتی در نظر گرفته شود.