شناسایی مؤلفه های شایستگی مدرسان در محیط یادگیری الکترونیکی بر مبنای رویکرد سازنده گرایی
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 دانشگاه پیام نور
doi
10.22034/irphe.2022.705233چکیده
در پژوهش حاضر به منظور شناسایی شایستگیهای مدرسان در محیط یادگیری الکترونیکی بر مبنای رویکرد سازنده گرایی از طرحهای تحقیق آمیخته از نوع اکتشافی استفاده شد. پژوهش به دو روش کیفی از نوع سنتزپژوهی مضمونی و روش کمّی از نوع پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه آثار منتشر شده در این حوزه از سال 1992 تا سال 2019 میلادی در شش پایگاه اطلاعاتی معتبر و نمونه مورد بررسی شامل 30 سند بود. در بخش کمّی تعداد 135 نفر از مدرسان الکترونیک رشته علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور کل کشور به دلیل دسترسی محقق و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. بر اساس مؤلفه های به دست آمده در بخش کیفی و به منظور اعتبارسنجی آن، پرسشنامه 41 گویه ای تنظیم شد. نتایج حاصل از گردآوری داده ها پس از تنظیم و تلخیص با استفاده از آزمون های آماری به کمک نرم افزارهای نسخه 8/8 LISREL و SPSS 19 تجزیه و تحلیل شد. برای تأیید روایی محتوایی ابزار پژوهش از خبرگان امر و به منظور تعیین روایی سازه ابزار اندازه گیری از تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. پایایی ابزار با ضریب آلفای کرونباخ تأیید شد. بر اساس یافته های حاصل از سنتزپژوهی مؤلفه های شایستگیهای سازنده گرایی مدرسان در محیط یادگیری الکترونیکی به عنوان مضمون اصلی دارای چهار مضمون راهنمای سازنده گرا، مربی سازنده گرا، طراح سازنده گرا و همکار سازنده گرا بود. بعد راهنمای سازنده گرا شامل سه مؤلفه الگوسازی، ارتقای مهارتهای تفکر انتقادی و ارتقای مهارتهای حل مسئله، بعد مربی سازنده گرا شامل سه مؤلفه مربی شناختی، بازخورد دهنده و برانگیزاننده، بعد طراح سازنده گرا دارای سه مؤلفه مهارت طراحی محتوا، سازماندهی و استفاده از ابزارهای تعاملی و مشارکتی در طراحی و بعد همکار سازنده گرا دارای چهار مؤلفه مهارت پویایی کلاس، اشتراک دانش، مذاکره اجتماعی و تشکیل گروه بود. بر اساس یافته های کمّی شاخصهای برازش تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول همسو بودن گویه ها با سازه نظری و تأیید تحلیل عاملی را نشان داد. همچنین تحلیل عاملی تأییدی مرتبه دوم مضامین سازمان دهنده نشان داد که مؤلفه های ذکر شده در تبیین واریانس سازه اصلی نقش داشتند. یافته های تحقیق را می توان در طراحی محیط های یادگیری الکترونیکی مبتنی بر رویکرد سازنده گرایی و همچنین برای بهبود برنامه های توسعه شغلی مدرسان استفاده کرد.