نقش رهبران دانشگاهی در ارتباط با بالندگی اعضای هیئتعلمی (مطالعه موردی: دانشگاه شهید بهشتی)
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش رهبران دانشگاهی در ارتباط با بالندگی اعضای هیئتعلمی دانشگاه شهید بهشتی است و بر اساس نوع هدف، توسعهای و به لحاظ روش، کیفی است. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند از نوع گلوله برفی با تعداد 10 نفر از اعضای هیئتعلمی و مدیران و رؤسای دانشگاهی در حوزه آموزش عالی که دارای اطلاعات غنی و کلیدی در خصوص موضوع پژوهش بودند بهعنوان جامعه موردمطالعه انتخاب و مصاحبههای نیمه ساختاریافته انجام شد. پس از انجام مصاحبه، متن مصاحبهها با استفاده از تحلیل مضمون تجزیهوتحلیل شدند. نتایج حاصل از این پژوهش، 81 زیرمقوله (مفاهیم) مرتبط با نقش رهبری دانشگاهی در ارتباط با بالندگی اعضای هیئتعلمی را در 12 مؤلفه اصلی و قابل دستهبندی در سه طبقه کلی بعد فردی، ساختاری- تشکیلاتی و فراسازمانی نشان میدهد. بعد فردی شامل چهار مؤلفه انگیزشی، نگرشی، ویژگیهای شخصیتی و تعهد حرفهای؛ بعد ساختاری - تشکیلاتی شامل شش مؤلفه ساختاری، فرهنگ سازمانی، قوانین و مقررات، ارتباطات سازمانی، تکنولوژی سازمانی و مدیریت سازمان و بعد فراسازمانی در قالب دو مؤلفه اجتماعی و اقتصادی بودند.
