بررسی تطبیقی مرکبهای خوشنویسی مورد استفاده درمیان ایرانیان، عثمانیها، چینیها، هندیان، و اعراب
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مرمت اشیای فرهنگی و تاریخی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 مربی مرمت اشیای فرهنگی و تاریخی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
3 مربی نگارگری، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
بشر زمانی که خواست آنچه را میاندیشد نقش کند، قدم به دنیای نگارش گذاشت. انسان، از دیرباز، برای انتقال مفاهیم و نوشتن از مرکب استفاده میکرد. از این رو، در تهیۀ اجزای مرکبها و چگونگی ترکیب آنها با هم، دقت و تلاش ویژه ای داشته است. اما، متأسفانه پژوهشهای صورت گرفته در این زمینه هنوز به درستی راهگشای کشف فنون ساخت مرکبهای پیشین نیست و مشاهده شده که بسیاری از آثار قدیمی دچار آسیب شدهاند. پس، پژوهش در این زمینه امری لازم وضروری است. هدف: شناخت و طبقه بندی مرکب های خوشنویسی ملت های ایران، عثمانی، چین، هند، و اعراب؛ و شناسایی مواد به کارگرفته شده در مرکبهای ملل مذکور اهداف این پژوهش است. پرسشهای پژوهش نیز عبارت اند از: آیا اجزای اصلی به کار گرفته شده در ساخت مرکبها در ملل مختلف تقریباً یکسان بوده یا نه؟ و آیا شباهتی میان ترکیبات به کارگرفته درمرکبهای ملل مذکور وجود داشته است؟ روش و رویکرد پژوهش: روش یافته اندوزی، کتابخانه ای و اینترنتی؛ و روش پردازش داده ها، توصیفی است. یافته های پژوهش: نتایج نشان داد که در ترکیب اصلی مرکب های همه تمدن ها دو عنصر حضور دارد، یکی ماده رنگی(گیاهی، معدنی)، و دیگری بست(صمغ، سریشم ماهی، و مانند آن) است که باعث میشود رنگدانه به حالت معلق باقی بماند و پس از نوشتن، بر روی تکیه گاه بچسبد. در هر تمدنی، با توجه به مواد بومی آن منطقه و برای اهداف متفاوت، افزودنی هایی به این اجزا اضافه می کردند.