آسیبشناسی و احصای نقاط بهبود آموزشهای مهارتی کارکنان وظیفه نیروهای مسلح براساس مدل وایزبورد
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، استادیار گروه جامعه و پیشرفت، پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران.
2 پژوهشگر، گروه جامعه و پیشرفت، پژوهشکده مطالعات فناوری، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف آسیبشناسی و احصای نقاط بهبود آموزشهای مهارتی کارکنان وظیفه براساس مدل وایزبورد انجامشده است. این تحقیق ازمنظر هدف در زمره پژوهشهای کاربردی قرار میگیرد که با استفاده از رویکرد کیفی و کمی (آمیخته اکتشافی) انجام شد. مجریان و متصدیان لشکری و کشوری مشارکتکننده در طرح جامع مهارتآموزی کارکنان وظیفه، جامعه پژوهش حاضر را تشکیل دادهاند. نمونهگیری پژوهش در بخش کیفی (21 نفر) و کمی (40 نفر) بهصورت هدفمند و به شیوه ملاکی صورت پذیرفت. دادههای بخش کیفی با انجام مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته و دادههای بخش کمی نیز با استفاده از پرسشنامه محققساخته مستخرج از بخش کیفی گردآوری شد. تحلیل یافتههای بخش کیفی طی سهگام تولید دادهها، تجزیهوتحلیل دادهها و تلفیق موردها مبتنیبر مدل هفت بعدی وایزبورد انجام و دادههای بخش کمی پژوهش نیز با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شد. یافتهها حاکی از آن بود که آموزشهای مهارتی کارکنان وظیفه ذیل طرح جامع مهارتآموزی در 7 بعد با 108 نقطه بهبود معنادار مواجه است. در هر یک از ابعاد مرتبط با 1. اهداف و مأموریتها (22 نقطه بهبود)، 2. ساختار (32 نقطه بهبود)، 3. پاداش (9 نقطه بهبود)، 4. ارتباطات (9 نقطه بهبود)، 5. راهبری (11 نقطه بهبود)، 6. مکانیسمهای مفید (14 نقطه بهبود) و 7. تعامل با محیط (11 نقطه بهبود) آسیبهایی شناسایی شد که در این میان، مشارکتکنندگان بیشترین میزان آسیب را در دو بعد پاداش و تعامل با محیط و کمترین میزان آسیب را در دو بعد مکانیسمهای مفید و راهبری ذکر کردهاند.