طراحی مدل انعطاف‌پذیری منابع انسانی (مطالعه‌ای در سازمان‌های دولتی استان لرستان)

نویسندگان

1 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.

3 نویسنده مسئول: استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.

4 استادیار، گروه مدیریت، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی انعطاف‌پذیری منابع انسانی در سازمان‌های دولتی می‌باشد. روش تحقیق مورداستفاده، روش کیفی-کمی با ماهیت اکتشافی است. روش کیفی با استفاده از روش تحلیل تم، با مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته انجام شد، سپس با بهره‌گیری از رویکرد ساختارگرا مورد تحلیل قرار گرفت. با روش گلوله برفی، 17 نفر از اساتید مدیریت منابع انسانی، به‌عنوان خبرگان انتخاب و داده‌های کیفی حاصل از مصاحبه‌ها در فرایند شش مرحله‌ای روش تحلیل تم کدگذاری شد. در این مراحل به ترتیب 344 کد اولیه، 112 تم فرعی و 11 تم اصلی حاصل و طبق آن مدل انعطاف‌‌پذیری منابع انسانی طراحی شد. در مرحله کمی، براساس شاخص‌‌های حاصله، پرسشنامه‌‌ای طراحی و بین 138 نفر از مدیران و کارشناسان خبره سازمان‌‌های موردمطالعه توزیع شد. پایایی پرسشنامه در پیش‌آزمون نمونه 30 تایی، با روش آلفای کرونباخ و نرم‌افزار SPSS بالای 80 درصد بود. پیاده‌‌سازی عملیاتی مدل، براساس تکنیک مدل‌‌سازی معادلات ساختاری انجام و سپس ضریب تأثیر سازه‌‌های اصلی و فرعی آن با استفاده از نرم‌‌افزار لیزرل بررسی شد. نتایج نشان داد مدل انعطاف‌‌پذیری منابع انسانی در بخش دولتی شامل سه دسته از متغیرهای فردی، گروهی و سازمانی می‌‌باشد. برای ایجاد انعطاف منابع انسانی باید در این حوزه‌‌‌ها اقدام نمود.