الگوسازی و برآورد سری زمانی نااطمینانی سرمایهگذاریهای خصوصی و دولتی ایران با استفاده از معادلات دیفرانسیل تصادفی بازگشت به میانگین واسیچک (دورۀ 1400-1340)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی- توسعۀ اقتصادی و برنامهریزی، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22084/aes.2023.28090.3611چکیده
بررسی روند سرمایهگذاری طی دهۀ اخیر نشان میدهد که رشد متوسط سرمایهگذاری کاهنده بوده است؛ عواملی نظیر: جذابیت زیاد بازارهای غیرمولد، پرهزینه بودن فضای کسبوکار، نوسانات ارزی، مشکلات ناشی از تحریم و ... منجر به کاهش سرمایهگذاری و ایجاد فضای پرنوسان توأم با نااطمینانیهایی در این متغیر شده است. با توجه به اهمیت سرمایهگذاری در اقتصاد کلان، نامساعد شدن شرایط کشور و بهتبع آن نااطمینانیهای ایجاد شده، منجر به کاهش سرمایهگذاری و درنهایت، کاهش رشد اقتصادی خواهد شد؛ از اینرو، هدف این پژوهش، شبیهسازی متغیرهای نااطمینانی سرمایهگذاری خصوصی و دولتی براساس سالهای پایه 1376 و 1390، طی دورۀ زمانی 1400-1340 است. این شبیهسازی با استفاده از روش معادلات دیفرانسیل تصادفی بازگشت به میانگین واسیچک انجام شده که با توجه به بررسی فروض مدلهای رقیب (شبکۀ عصبی، ARIMA و ...)، دارای مزیت بوده است. مطابق نتایج، در تمامی سالها به استثنای سال 1342 نااطمینانیهای سرمایهگذاری خصوصی بیشتر از نااطمینانیهای سرمایهگذاری دولتی بوده است. همچنین، بیشترین مقدار نااطمینانیهای سرمایهگذاری خصوصی، بهترتیب مربوط به سالهای 1393، 1394 و 1392 و کمترین مقدار آن بهترتیب مربوط به سالهای 1340، 1342 و 1341 است. این درحالی است که، بیشترین مقدار نااطمینانیهای سرمایهگذاری دولتی بهترتیب مربوط به سالهای 1357، 1358 و 1359 و کمترین مقدار آن بهترتیب مربوط به سالهای 1340، 1341 و 1343 است. براساس نتایج بهدستآمده، توجه به موضوع نااطمینانی و شبیهسازی دورهای نااطمینانیهای سرمایهگذاریهای خصوصی و عمومی و در دسترس عموم قرار دادن آمار آن بهمنظور راهنمایی سرمایهگذاران داخلی و خارجی، توصیه میشود.