مقایسه درجه پلیمریزاسیون کامپوزیتهای پک شونده و هیبرید با استفاده از Fourier Transform Infrared Spectroscopy
نویسندگان
1 دانشیار گروه ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یزد
2 دستیار تخصصی گروه ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یزد
3 دستیار تخصصی گروه ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یزد
doi
10.22038/jmds.2012.835چکیده
مقدمه: کارایی کلینیکی کامپوزیتهای رزینی نوری وابسته به میزان پلیمریزه شدن آنها است. هدف از این مطالعه مقایسه درجه پلیمریزاسیون کامپوزیتهای پک شونده و هیبرید با استفاده از تکنیک FTIR (Fourier Transform Infrared Spectroscopy) بود. مواد و روشها: در این مطالعه آزمایشگاهی، تعداد 40 دیسک کامپوزیتی در 2 گروه کامپوزیتهای Z250 و P60 تهیه شدند. هر یک از این گروهها به 4 زیرگروه (ضخامت mm 2 و mm 5 کیور شده با دستگاه QTH، ضخامت mm 2 و mm 5 کیور شده با دستگاه LED) تقسیم شدند. سپس نمونهها با دستگاه FTIR جهت ارزیابی درجه پلیمریزاسیونمورد بررسی قرار گرفتند. دادهها توسط آنالیز واریانس سه عاملی ارزیابی شدند. یافتهها: میانگین درجه پلیمریزاسیون کامپوزیتهای تست شده اختلاف معنیداری با یکدیگر نداشت. LED به طور معنیدار باعث افزایش میزان درجه پلیمریزاسیون مواد مورد آزمایش شد. (001/0P<) در ضخامت mm2 هم میزان درجه پلیمریزاسیون به طور معنیدار بیشتر از ضخامت mm 5 بود. (001/0P<) نتیجه گیری: استفاده از تکنیک لایهای در حفرات عمیق ترمیم شده با این کامپوزیتها پیشنهاد میشود. همچنین به دلیل نتایج بهتر استفاده از LED برای کیورینگ کامپوزیت بهتر توصیه میشود.