بهینه سازی محیط کشت به منظور کالوسزایی .Taxus baccata L و .Nutt Taxus berevifolia در شرایط درونشیشهای
نویسندگان
1 دانشیار بیوتکنولوژی گیاهی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات پنبه کشور، گرگان
2 استادیار دانشکده علوم پایه، گروه شیمی، دانشگاه گلستان، گرگان
3 کارشناس ارشد گروه جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 دانشیار گروه جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22059/jfwp.2017.111443.561چکیده
تاکسول یکی از مؤثرترین داروهای ضد سرطان است که در درمان طیف گستردهای از سرطانها مورد استفاده قرار میگیرد. کشت بافت سرخدار منبع جایگزین مناسبی برای تهیه تاکسول و سایر تاگزانهای وابسته به آن است. یکی از روشهای تولید متابولیتهای ثانویه در شرایط درون شیشهای در گیاهان کالوسزایی است. تحقیق حاضر با هدف بررسی محیط کشت پایه و غلظتهای هورمونی بهمنظور کالوسزایی دو گونۀ سرخدار (Taxus baccataو Taxus berevifolia) بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام گرفت. بهمنظور بهینهسازی شرایط رشد کالوس، قطعات جداکشت ساقه در سه نوع محیط کشت پایۀWPM ، MS، B5و تحت تأثیر تنظیمکنندههای رشد 2,4-D با غلظتهای 1، 2 و 4 میلیگرم در لیتر در ترکیب با کینتین با غلظت 1/0، 2/0 و 3/0 میلیگرم در لیتر بررسی شد. نتایج نشان داد که بیشترین درصد کالوسزایی (3/57 درصد) ریزنمونههای ساقه در محیط WPM و غلظت هورمونی 2 میلیگرم در لیتر 2,4-D و 2/0 میلیگرم در لیتر کینتین صورت گرفت. کمترین درصد کالوسزایی (3/22 درصد) در محیط کشت MS انجام گرفت و محیط کشت B5در وضعیتی بین این دو قرار داشت. همچنین استفاده از غلظتهای کم تنظیمکنندههای رشد نسبت به غلظتهای بیشتر، تأثیر بیشتری بر متغیر کالوسزایی در ریزنمونههای ساقۀ دو گونۀ سرخدار داشت.