آب‌گریز کردن سطح چوب بلوط با استئاریک اسید

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم چوب و کاغذ، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور

2 کارشناس ارشد علوم چوب و کاغذ، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور

3 استادیار گروه محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور

doi
10.22059/jfwp.2017.113761.548
چکیده

هدف این پژوهش بررسی ویژگی‌های سطحی چوب بلوط پس از پوشش‌دهی با استئاریک اسید و گرمادهی آن با پرس داغ و آون و مقایسۀ آن با پوشش‌دهی با پوشش رزینی متداول کیلر-پلی‌استر بود تا اثرگذاری استئاریک اسید در مقایسه با پوشش متداول بر ویژگی‌های سطح چوب بلوط مشخص شود. این ویژگی‌ها شامل زاویۀ تماس قطرۀ آب با سطح چوب و تغییرات رنگ سطح نمونه‌های چوبی بلوط بود. ویژگی‌های سطحی نمونه‌ها پیش و پس از 10 روز آب‌شویی تعیین شد تا میزان پایداری پوشش استئاریک اسید مشخص شود. برای بررسی و تأیید پیوند استئاریک اسید با بسپارهای سطح چوب از طیف‌سنجی مادون قرمز استفاده شد. نتایج حاکی از آب‌گریز شدن سطح نمونه‌های تیمارشده با استئاریک اسید و گرمادهی‌شدۀ پرس و آون نسبت به نمونه‌های بدون پوشش و پوشش رزینی بود. کاربرد استئاریک اسید سبب افزایش زاویه تماس قطره آب نسبت به سطح چوب و آب­گریزی چوب راش گردید. ارزیابی پایداری آب‌گریزی سطح نمونه‌های تیمارشده با استئاریک نیز اسید نشان‌دهندۀ افت نکردن زاویۀ تماس قطرۀ آب با سطح چوب و حفظ ویژگی آب‌گریزی حتی پس از آب‌شویی نمونه­ها بود. میزان تغییر رنگ بر اثر استفاده از استئاریک اسید کم­تر از دیگر مواد پوشش دهنده سطح چوب پس از پوشش­دهی و پس از آب­شویی بود...