فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: درمان اندودنتیک سببایجاد ترومای موضعی و التهاب متعاقب آن می‏شود، بنابراین درد و ناراحتی از عوارض جانبی معمول در درمان اندودنتیک است و از آن جا که یک رابطه مهم بین درد بعد از درمان اندو و قبل از درمان وجود دارد، مصرف یک داروی ضد التهاب غیراستروئیدی قبل از درمان کانال ریشه می‏تواند با روند التهابی قبل از اینکه شروع شود تداخل کند و در نتیجه باعث کاهش درد بعد از درمان کانال ریشه شود. بنابراین هدف از این مطالعه، مقایسه اثر بخشی تجویز پروفیلاکتیک ایبوپروفن و سولینداک (که هر دو از دسته داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی می‏باشند) و دارونما بر کنترل درد پس از درمان کانال ریشه بود. مواد و روش‏ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی سه سوکور که به تصویب کمیته اخلاق منطقه‏ای رسیده است، تعداد 48 بیمار دارای دندان تک کانال زنده، انتخاب شدند. این دندان‏ها به طور مساوی به سه گروه A,B,C تقسیم بندی شدند و به هر گروه قبل از درمان یک کپسول داده شد که براساس کد مربوطه ممکن بود ایبوپروفن، سولینداک یا دارونما باشد، سپس درمان کانال ریشه به صورت استانداردو توسط یک نفر (دندانپزشک عمومی) انجام شد. درد هر بیمار قبل از درمان 72و6،12،24،48 ساعت پس از درمان با معیار (VAS) ثبت شد. در نهایت نتایج این پی‏گیری جمع‏آوری شد و با کمک روش‏های آماری  Chi-Squere و ANOVA مقایسه میانگین درد بین سه گروه انجام شد. یافته‏ها: در گروه سولینداک و ایبوپروفن، کاهش درد در تمام دوره‏های زمانی 72،48،24،12،6 ساعت پس از درمان نسبت به درد قبل از درمان و همچنین نسبت به پلاسبو مشاهده شد. اما در هیچ یک از این زمان‏ها تفاوت‏ها از نظر آماری معنی‏دار نبود. (05/0<P) نتیجه گیری: با توجه به اینکه اختلاف گروه‏ها از نظر آماری معنی‏دار نبود، این مطالعه کاربرد پروفیلاکتیک هیچ کدام از دو داروی فوق را برای کاهش درد پس از درمان اندو پیشنهاد نمی‏کند.