بررسی تأثیر مالیات بر ثروت بر توزیع درآمد در اقتصاد ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 مربی گروه مدیریت، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22084/aes.2022.26476.3476چکیده
براساس دیدگاه پیکتی، نرخ عایدیهای ناشی از ثروت همواره از نرخ رشد اقتصادی بیشتر بوده و سهمی از درآمد ملی که به سرمایه تعلق میگیرد همواره بیشتر از سهم نیروی کار است؛ لذا نابرابری بهصورت سیستمی و بهطور فزآینده افزایش مییابد. راهحل این مشکل، وضع مالیات حداکثری بر ثروت عنوان شده است. از اینرو، مالیات بر اجزاء ثروت با هدف کاهش نابرابری وضع گردید. در ایران نیز این نوع مالیات از اجزاء مختلف ثروت اخذ میشود؛ لذا این تحقیق با هدف بررسی تأثیر مالیات بر ثروت بر توزیع درآمد در ایران انجام شد. برای اینمنظور، مدلی برآورد گردید که در آن ضریب جینی بهعنوان متغیر وابسته و مالیات بر ثروت و مالیات بر درآمد در کنار نرخ بیکاری متغیرهای مستقل هستند. تخمینها با استفاده از دادههای سری زمانی 1397-1370 به کمک روش همجمعی یوهانسن-جوسلیوس انجام گرفت. نتایج نشانداد که بین مالیات بر ثروت و ضریب جینی رابطۀ منفی وجود دارد. بهطوریکه یکدرصد افزایش در مالیات بر ثروت باعث کاهش نابرابری به میزان 729/0% میشود. نتایج نشانداد سرعت تأثیرگذاری سیاستهای مالیات بر ثروت بر توزیع درآمد بسیار کند است، بهطوریکه اعمال یک تغییر در مالیات بر ثروت در هر سال تنها 12% از کل تأثیر خود را بر نابرابری نشان میدهد.