بررسی اثر تمرکززدایی مالی بر سرمایۀ اجتماعی در استان‌های ایران

نویسندگان

1 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 استادیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22084/aes.2022.26478.3477
چکیده

امروزه یکی از روش‌هایی که برخی از کشورهای پیشرفتۀ جهان در چند دهۀ اخیر برای مقابله با انواع مشکلات خود در جامعۀ خویش برگزیده‌اند اجرای سیاست تمرکززدایی است و مهم‌ترین شکل تمرکززدایی، تمرکززدایی مالی است که در سال‌های اخیر درمیان اقتصاددانان و سیاست‌مداران موردتوجه بیشتری قرار گرفته است. در کنار تمرکززدایی مالی موضوع سرمایۀ اجتماعی طی سال‌های اخیر وارد مباحث اقتصادی شده است و در کنار سایر سرمایه‌ها موردتوجه جدی قرار گرفته است و در کشور ایران نیز برای رسیدن به توسعه و رشد موردتوجه قرار گرفته است؛ بنابراین، در این مطالعه به  بررسی اثر تمرکززدایی مالی بر سرمایۀ اجتماعی در استان‌های ایران و برای دورۀ زمانی 1398-1390 و با استفاده از داده‌های تابلویی پرداخته شده است. نتایج حاصل از برآورد مدل‌های این مطالعه بیانگر این است که در مدل اول تمرکززدایی درآمدی، درآمد سرانه و نرخ مشارکت اقتصادی با سرمایۀ اجتماعی رابطۀ مثبت و معنی‌داری دارند و متغیرهای تورم و فضای کسب و کار با سرمایۀ اجتماعی رابطۀ منفی دارد. همچنین نتایج حاصل از برآورد مدل دوم هم گویای این است که تمرکززدایی هزینه‌ای، درآمد سرانه و نرخ مشارکت اقتصادی با سرمایۀ اجتماعی رابطۀ مثبت و معنی‌داری دارند و متغیرهای تورم و فضای کسب و کار با سرمایۀ اجتماعی رابطۀ منفی دارند.