اثر سیاستهای اعتباری بر نابرابری درآمد در ایران: رهیافت رگرسیون پانل کوانتایل تعمیمیافته
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، پژوهشکدۀ امور اقتصادی، تهران، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
doi
10.22084/aes.2022.25972.3424چکیده
یکی از مهمترین شاخصهای ارزیابی هر سیاست اقتصادی، بررسی آثار توزیعی آن میباشد؛ بههمین جهت دولتها تلاش دارند، قبل از اجرای سیاست، از توزیع مجدد درآمد و تأثیرات احتمالی چنین سیاستهایی بهصورت کمی و ملموس آگاهی داشته باشند؛ از اینرو در مطالعۀ حاضر و برای نخستینبار در اقتصاد ایران با دادههای فصلی و روش کوانتایل تعمیمیافته به بررسی اثرات توزیعی سیاستهای اعتباری بر نابرابری درآمدی در استانهای کشور پرداخته شد. بر ایناساس نتایج نشانداد که در کوانتایل ابتدایی (کوانتایل 0.05) اعطای اعتبارات به بخش بازرگانی و خدمات اثر مثبت و معنادار بر نابرابری درآمد و همچنین اعتبارات بخش کشاورزی، مسکن و صنعت و معدن اثر منفی و معنادار بر نابرابری درآمد استانها داشتهاند. در کوانتایل میانه (کوانتایل 0.5) اعطای اعتبارات به بخشهای کشاورزی و بازرگانی دارای اثر منفی و اعطای تسهیلات به بخش مسکن، خدمات و صنعت و معدن اثر مثبت بر نابرابری درآمد بوده است. همچنین در کوانتایل بالایی (کوانتایل 0.95)، تسهیلات اعطایی به بخشهای کشاورزی، بازرگانی و صنعت و معدن اثر منفی و همچنین اعتبارات بخشهای مسکن و خدمات اثر مثبت بر نابرابری در استانهای ایران داشته است. درخصوص اثر سرمایۀ انسانی و رشد اقتصادی بر نابرابری درآمد نیز نتایج نشانداد که در استانهای کشور افزایش رشد اقتصادی و سرمایۀ انسانی بهدلیل ایجاد فرصتهای بیشتر برای افزایش درآمد، موجب کاهش نابرابری درآمد شده است. براساس نتایج تحقیق، در تمامی کوانتایلها، افزایش اثر تورم و موجودی سرمایۀ موجب نابرابری بیشتر درآمد در استانها شده است.