اثر نانو الماس بر رفتار گرمایی و پایداری گرمایی رزین اپوکسی
نویسندگان
1 گروه مهندسی پلیمر، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، مرکز تحقیقات نانو، دانشگاه آزاد اسلامی
2 گروه مهندسی پلیمر، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، مرکز تحقیقات نانو، دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشیار، مرکز تحقیقات نانو، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، صندوق پستی:466- 19585
4 استاد، گروه مهندسی پلیمر،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، صندوق پستی:466- 19585
5 دانشیار، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس ، صندوق پستی:374-37515
doi
چکیده
گرماسخت اپوکسی به دلیل خواص گرمایی، الکتریکی و شیمیایی خوب، در صنایع چندسازه، ساختمان، الکترونیک، چسب و پوشش ها مورد استفاده قرار گرفته اند. توزیع و پراکنش نانوذرات در ماتریس بسپاری ، مسئله مهم و تاثیرگذار در ویژگی مکانیکی نانوکامپوزیت های اپوکسی است. معادلات سینتیک پخت برای ارزیابی و بهینه سازی فرایند تولید استفاده می شود و مدلسازی سینتیک تخریب به طور گسترده ای به ابزاری اساسی برای مهندسان تبدیل شده است که منجر به کاهش هزینه ها و کیفیت فراورده می شود. افزودن نانوالماس اصلاح شده با گروه کربوکسیل و گروه آمینی به رزین اپوکسی خالص، مکانیسم واکنش پخت را تغییر نمی دهد و همچنین، اصلاح سطح نانوالماس باعث افزایش سرعت واکنش پخت نانوچندسازه اپوکسی می شود. بررسی پایداری گرمایی نمونه هیبرید نانو چندسازههای اپوکسی در حضور نانو الماس و نانوگرافن اکساید نشان داد که حضور همزمان نانوالماس و نانوگرافن اکساید میتواند باعث افزایش پایداری گرمایی می شوند. در این پژوهش، به اثر افزودن نانوالماس و نانوالماس بهبود یافته بر ریخت شناسی، ویژگی مکانیکی و رئولوژیکی، و مدلسازی سینتیک پخت و سینتیک تخریب و ویژگی تریبولوژیکی پرداخته شده است.
