نقش محوری انسان کامل در توسعة سیاسی متعالیه در اندیشة سیاسی امام¬خمینی(ره)
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
doi
چکیده
مقاله حاضر در پی پاسخ به این سؤال است که در اندیشة امام خمینی(ره) نقش مبانی و اصول عرفانی و محوری ترین بحث آن یعنی موضوع انسان کامل، در توسعة سیاسی متعالیه چیست؟ مقاله این پرسش را به روش استنباطی پاسخ داده است. تکیة اصلی روش استنباطی بر فهم و تجزیه و تحلیل آثار متفکر مورد نظر در چارچوب مکتب فکری اوست. از این رو، حکمت متعالیه پشتیبان نظری مباحث مقالة حاضر است. مدعای مقاله این است که عرفان و سیاست در قلمرو دین، نقش کارکردی بسیار مهمی در تحقق سعادت، عدالت و توسعة حاکمیت ارزشهای توحیدی دارند و انسان کامل به عنوان مظهر تام اسم اعظم الهی و اسوة حسنه، نقش بسزائی در راستای رسیدن به خشنودی خداوند متعال و همچنین هدایت مادی و معنوی انسانها و عینیت بخشیدن حکومت اسلامی دارد؛ یعنی حکومتی که مبتنی بر توسعه، عدالت، عقلانیت، مدنیت، وبرپایی حقوق اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و مشارکت حداکثری تک تک شهروندان و هر آنچه از شاخصههای مهم توسعة سیاسی متعالیه به شمار میرود، دارد.