بررسی اثر میانجی خلاقیت سازمانی بر رابطه بین رهبری تحولآفرین و نوآوری سازمانی (مطالعه موردی: کارکنان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)
نویسندگان
1 استادیار مدیریت آموزشی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 نویسنده مسئول: دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت دولتی گرایش مدیریت نیروی انسانی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش، بررسی اثر میانجی خلاقیت سازمانی بر رابطه بین رهبری تحولآفرین و نوآوری سازمانی است. روش پژوهش، توصیفی ـ همبستگی باتأکیدبر مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (800 نفر) تشکیل میدهند. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد و تعداد 260 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند که گزینش آنها با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم جامعه صورت گرفت. جمعآوری دادهها براساس سه پرسشنامه رهبری تحولآفرین، خلاقیت سازمانی و نوآوری سازمانی صورت گرفت که ضریب آلفای کرونباخ آنها بهترتیب 0.92، 0.78 و 0.82 بهدست آمد و روایی محتوایی آنها با استفاده از نظر خبرگان تخصصی تأیید شد. تجزیهوتحلیل دادهها به کمک دو نرمافزار SPSS و LISREL صورت پذیرفت. نتایج پژوهش نشان داد: وضعیت موجود هر سه متغیر در سطح بالاتر از میانگین فرضی قرار دارد. رابطه متقابل هر سه متغیر، رهبری تحولآفرین، خلاقیت سازمانی و نوآوری سازمانی با همدیگر مثبت و معنیدار بود. همچنین نقش میانجی خلاقیت سازمانی در رابطه بین رهبری تحولآفرین و نوآوری سازمانی تأیید شد.