اثر سیاست تسهیل اعتباری بر خروج از رکود در اقتصاد ایران: کاربرد مدل تعادل عمومی پویای تصادفی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 استاد اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران

4 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.22084/aes.2021.23735.3250
چکیده

این مقاله با استفاده از مدل­ تعادل عمومی پویای تصادفی کینزی جدید به بررسی تأثیر سیاست تسهیل اعتباری بر متغیرهای کلان اقتصادی با تأکید بر تولید پرداخته است؛ بدین‌منظور الگویی شامل پنج بخش: خانوار، بنگاه، بانک، دولت و بانک مرکزی طراحی شده است. با توجه به سلطۀ سیاست مالی بر سیاست پولی در اقتصاد ایران از قید تلفیقی دولت و بانک مرکزی استفاده شده است. تخمین الگوی طراحی شده با استفاده از روش بیزین و داده­های سری زمانی فصلی طی دورۀ 1370 تا 1396 انجام شده است. نتایج حاصل از توابع عکس‌العمل آنی نشان می­دهد که اجرای این سیاست باعث افزایش مصرف، سرمایه‌گذاری، مخارج دولت و درنهایت تولید شده است که بیانگر اثربخشی این سیاست پولی نامتعارف برای خروج اقتصاد از شرایط رکودی است. همچنین در واکنش به تکانۀ مثبت خط اعتباری بانک مرکزی به بانک­ها و تکانۀ منفی ذخیرۀ قانونی، تسهیلات بانکی افزایش یافته­ است که همسو با انتظارات نظری می­باشد. اثر تکانۀ منفی نرخ بازار بین بانکی نیز منجر به افزایش اعتبارات تولیدی شده است.