اثر سیاست تسهیل اعتباری بر خروج از رکود در اقتصاد ایران: کاربرد مدل تعادل عمومی پویای تصادفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 استاد اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22084/aes.2021.23735.3250چکیده
این مقاله با استفاده از مدل تعادل عمومی پویای تصادفی کینزی جدید به بررسی تأثیر سیاست تسهیل اعتباری بر متغیرهای کلان اقتصادی با تأکید بر تولید پرداخته است؛ بدینمنظور الگویی شامل پنج بخش: خانوار، بنگاه، بانک، دولت و بانک مرکزی طراحی شده است. با توجه به سلطۀ سیاست مالی بر سیاست پولی در اقتصاد ایران از قید تلفیقی دولت و بانک مرکزی استفاده شده است. تخمین الگوی طراحی شده با استفاده از روش بیزین و دادههای سری زمانی فصلی طی دورۀ 1370 تا 1396 انجام شده است. نتایج حاصل از توابع عکسالعمل آنی نشان میدهد که اجرای این سیاست باعث افزایش مصرف، سرمایهگذاری، مخارج دولت و درنهایت تولید شده است که بیانگر اثربخشی این سیاست پولی نامتعارف برای خروج اقتصاد از شرایط رکودی است. همچنین در واکنش به تکانۀ مثبت خط اعتباری بانک مرکزی به بانکها و تکانۀ منفی ذخیرۀ قانونی، تسهیلات بانکی افزایش یافته است که همسو با انتظارات نظری میباشد. اثر تکانۀ منفی نرخ بازار بین بانکی نیز منجر به افزایش اعتبارات تولیدی شده است.