ارزیابی سن مراحل تکاملی دندان‏های دائمی فک پایین با روش Demirjian

نویسندگان

1 دانشیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2 دستیار تخصصی گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

3 استادیار رادیولوژی دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

4 دندانپزشک

doi
10.22038/jmds.2011.974
چکیده

مقدمه: تخمین سن کودکان در پزشکی قانونی معمولا بر اساس مراحل تکاملی دندان در رادیوگرافی ارزیابی می‌شود. یکی از روش‌های مورد استفاده به این منظور تکنیک Demirjian است. این مطالعه با هدف ارزیابی سن مراحل تکاملی Demirjian در دندان‏های دائمی فک پایین در رادیوگرافی پانورامیک در بیماران 6 تا 13 ساله مراجعه کننده به بخش رادیولوژی دانشکده دندانپزشکی مشهد انجام شد. مواد و روش‏ها: در این مطالعه‌ی مقطعی-توصیفی ارتوپانتوموگراف‏های 310 (169 دختر و 141 پسر) کودک ایرانی 13-6 ساله مراجعه‏کننده به دانشکده دندانپزشکی مشهد انتخاب شدند. سن تقویمی هر نفر با تفریق تاریخ تهیه رادیوگرافی از تاریخ تولد وی محاسبه شد و مراحل تکاملی هر یک از هفت دندان کوآدرانت چپ فک پایین (31 تا 37) با روش Demirjian ثبت شد. برای مقایسه میانگین سنی مراحل مختلف تکامل دندانی در دو جنس، آزمون t مستقل بکار گرفته‌شد. یافته‌ها: میانگین سن تقویمی مراحل G دندان ‏های 32 و 33، مرحله F دندان 34 و مرحله D و F دندان 35 بین دو جنس متفاوت بود (05/0>P). میانگین سن تقویمی دندان‏های 31، 36 و 37 در دو جنس و در مراحل مختلف تکاملی اختلاف معنی‌داری نداشتند (05/0<P). نتیجه‌گیری: میانگین سنی مراحل تکاملی مختلف دندان‏های فک پایین در روش Demirjian مشابه مطالعات قبلی بود. همچنین مرحله تکاملی دندان‏های فک پایین دختران نسبت به پسران هم سن جلوتر بود.