برآورد شاخص توهّم مالی در استان‌های ایران: رویکرد مدل تحلیل شاخص‌چندگانه–علل‌چندگانه (MIMIC)

نویسندگان

1 استاد، گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشجوی دکترای اقتصاد، گرایش منابع و محیط زیست (گرایش دوم بخش عمومی)، گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

3 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

4 استاد، گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22084/aes.2022.25895.3420
چکیده

هدف مطالعۀ حاضر برآورد شاخص توهّم مالی با استفاده از مدل معادلات ساختاری[1] از نوع تحلیل شاخص­چندگانه-علل­چندگانه[2]، به­کمک داده­های طولی، طی دورۀ زمانی 1380 تا 1399، برای 31 استان کشور ایران می­باشد. نتایج حاصل از برآورد شاخص توهّم مالی حاکی­است مهم‌ترین علل توهّم مالی، هزینه­های آموزشی و بار مالیاتی با ضریب منفی و نرخ اشتغال با ضریب مثبت (همگی از لحاظ آماری معنادار) و مهم‌ترین شاخص­های توهّم مالی شامل: پیچیدگی سیستم مالیاتی با ضریب منفی و متغیرهای کسری بودجه، نرخ تورم، نسبت مالیات غیرمستقیم و درآمد سرانۀ نفتی با ضرایب مثبت (همگی ازلحاظ آماری معنادار) می­باشند. هم‌چنین، نتایج حاصل از برآورد شاخص توهّم مالی حاکی­است درمیان استان­ها، کمترین مقدار میانگین این شاخص به استان خراسان شمالی و بیشترین مقدار آن به استان خوزستان و نیز در سطح کشور کمترین مقدار به سال­های 1380 و 1381 و بیشترین آن به سال 1399 تعلق دارد؛ بنابراین، شاخص­ توهّم مالی می­تواند با تعیین میزان تودۀ توهّم مالی در تصورات عمومی، سیاست­گذاری عمومی را آگاه کند.