تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر اشتغال غیررسمی در ایران: رهیافت تعادل عمومی پویای تصادفی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، ایران.

2 گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران

3 استاد گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران.

4 دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران.

doi
10.22084/aes.2022.25365.3377
چکیده

فناوری اطلاعات و ارتباطات بازار کار را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این فناوری با تأثیر بر ماهیت و نوع اشتغال در بازار کار، اشتغال را از حالت دائمی، پایدار و رسمی به قراردادی، موقت، ناپایدار و غیررسمی تغییر می‌دهد؛ بنابراین، بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر بازار کار حائز اهمیت است. این مطالعه با استفاده از الگوی تعادل عمومی پویای تصادفی (DSGE) و لحاظ دوگانگی بازار کار (رسمی و غیررسمی) تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر اشتغال غیررسمی در ایران را در دورۀ زمانی 1378 تا 1398 مورد بررسی قرار داده و نشان می‌دهد توسعۀ فناوری اطلاعات و ارتباطات با ایجاد فرصت‌های شغلی، اشتغال، تولید و مصرف هر دو بخش رسمی و غیررسمی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. واکنش متغیرها به تکانۀ مثبت فناوری اطلاعات و ارتباطات نشان می‌دهد، در ابتدا اشتغال رسمی و غیررسمی افزایش یافته، اما در ادامه اشتغال رسمی کاهش یافته و اشتغال غیررسمی افزایش می‌یابد. هم‌چنین این تکانه با ترغیب جمعیت خارج از نیروی کار و غیرفعال اقتصادی برای یافتن شغل موجب افزایش عرضۀ نیروی کار می‌شود.