تحلیل اقتصادی-زیستمحیطی اتخاذ سیاست مالیات سبز در ایران با رویکرد تعادل عمومی قابل محاسبه
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدۀ کشاورزی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدۀ کشاورزی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
3 دانشجوی دکترای اقتصاد منابع و محیطزیست، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
doi
10.22084/aes.2021.25078.3360چکیده
اگرچه هدف رشد و توسعۀ اقتصادی بهعنوان یکی از مهمترین اهداف مشترک تمامی اقتصادهای دنیا مطرح میشود، اما عمدتاً رشد اقتصادی بالاتر همراه با آسیبهای زیستمحیطی میباشد؛ لذا، آلودگیهای زیستمحیطی از چالشهای اصلی جهان محسوب میشود. مالیاتهای زیستمحیطی بهعنوان یکی از محورهای توسعۀ پایدار کشورها ازجمله سیاستهای مؤثر در زمینۀ کنترل عوامل زیستمحیطی با استفاده از ابزارهای اقتصادی میباشد. با توجه به اهمیت موضوع، هدف اصلی این تحقیق بررسی آثار اتخاذ مالیات زیستمحیطی بر شاخصهای اقتصادی، ازجمله رفاه و فقر در بین خانوارهای ایرانی با رویکرد تعادل عمومی قابل محاسبه است. بر ایناساس، در این مطالعه میزان زیان ناشی از انتشار هر تن آلاینده مبنایی برای مالیات زیستمحیطی درنظر گرفته شد. نتایج مطالعه نشانداد که پس از اتخاذ سیاست مالیات زیستمحیطی، تولید ناخالص داخلی، مصرف بخش خصوصی و درآمد خانوارهای شهری و روستایی روند کاهشی را تجربه خواهند کرد؛ بنابراین خانوارهای ایرانی ازنظر رفاهی نسبت بهشرایط پایه در وضعیت بدتری قرار میگیرند. در مقابل، ضمن بهبود درآمد مالیاتی دولت، مطابق با انتظار با کاهش سطح تولید و مصرف در کشور، میزان انتشار آلایندههایی همچون دیاکسید کربن، متان و اکسید نیتروژن با کاهش همراه خواهد بود.