بررسی میزان آلبومین سرم در پریودنتیت مزمن

نویسندگان

1 استادیار گروه بیماری‏های دهان دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان

2 دانشیار گروه بیماری‏های دهان دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان

3 استادیار گروه پریودانتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان

4 دانشیار گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

5 دستیار تخصصی گروه بیماری‏های دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان

doi
10.22038/jmds.2010.1186
چکیده

مقدمه: بیماری‏های پریودنتال بعنوان یک عامل خطرساز برای بسیاری از بیماری‏های سیستمیک مطرح می‏باشد. با توجه به مطالعات اخیر در خصوص ارتباط این بیماری با میزان آلبومین سرم، هدف از این مطالعه، بررسی غلظت آلبومین سرم، به عنوان یک مارکر پیش‏بینی‏کننده شدت بیماری پریودنتال بود. مواد و روش‏ها: در این مطالعه مقطعی که مسائل اخلاقی آن مورد تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی همدان قرار گرفته است، 64 بیمار مبتلا به پریودنتیت مزمن و 64 فرد سالم در محدوده سنی 50-20 سال انتخاب شدند. پس از بررسی وضعیت پریودنتال و سیستمیک از کلیه افراد مورد مطالعه cc2 خون وریدی گرفته شد و با استفاده از روش COBASMIRA غلظت آلبومین سرم اندازه‏گیری گردید. تجزیه و تحلیل آماری توسط آزمون‏هایt، Chi-square و One-way ANOVA انجام گرفت. یافته‏ها: متوسط غلظت آلبومین سرم در تمام افراد مبتلا پریودنتیت مزمن gr/dl 7/2± 05/5 و در افراد سالم gr/dl 39/0± 40/4 بود که این اختلاف از نظر آماری معنی‏دار بود (001/0P<). هم چنین غلظت آلبومین سرم بین درجات ملایم و متوسط بیماری نیز دارای اختلاف معنی‏داری بود (001/0P<). نتیجه گیری: به طورکلی غلظت آلبومین سرم در انواع ملایم، متوسط و شدید پریودنتیت مزمن نسبت به گروه کنترل بیشتر بود.