مقایسۀ خصوصیات توده و خاک جنگلکاری خالص و آمیختۀ صنوبر و توسکا (مطالعۀ موردی: چمستان، استان مازندران)

نویسندگان

1 دانشجو کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس

2 هیات علمی ایستگاه تحقیقات چمستان

3 هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران

4 هیات علمی گروه جنگلداری دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22059/jfwp.2017.60613
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر آمیختگی در جنگلکاری‌های خالص و آمیخته با گونه‌های صنوبر دلتوئیدس (Populus deltoids) و توسکای ییلاقی (Alnus subcordata) بر مشخصه‌های کمّی توده و خواص خاک منطقة چمستان انجام گرفت. آزمایش در قالب طرح آزمایشی بلوک‌های کامل تصادفی با پنج تیمار آمیختگی شامل 1. صنوبر خالص (100 درصد)، 2. صنوبر  67 درصد: توسکا 33 درصد، 3. صنوبر 50 درصد: توسکا 50 درصد، 4. صنوبر 33 درصد: توسکا 67 درصد، و 5. توسکای خالص (100 درصد) در چهار تکرار در سال 1374 در ایستگاه تحقیقات چمستان مازندران اجرا شد. در سال 1393 ویژگی‌های رویشی آماربرداری شد و نمونه‌های خاک به‌صورت مرکب از عمق 0 تا 20 سانتی‌متر برداشت شد. نتایج تحلیل واریانس یک‌طرفه نشان داد پس از گذشت 20 سال از جنگلکاری، اختلاف درختان از نظر قطر برابرسینه، ارتفاع، عرض تاج و شاخص سطح برگ و توده‌ها از نظر سطح مقطع، حجم و سطح برگ در هکتار در تیمارهای مختلف معنی‌دار است. بیشترین رویش قطری صنوبر در تیمار صنوبر 33 درصد: توسکا 67 درصد با میانگین 0/35 سانتی‌متر مشاهده شد. توسکا نیز بیشترین رویش قطری را در تیمار خالص با میانگین 0/25 سانتی‌متر نشان داد. بین خصوصیات اسیدیته، قابلیت هدایت الکتریکی، جرم مخصوص ظاهری، مادة آلی، کربن آلی، نیتروژن، فسفر و پتاسیم خاک در تیمارهای مختلف آمیختگی صنوبر و توسکا اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. بر اساس نتایج، تیمار صنوبر 33 درصد: توسکا 67 درصد مناسب‌ترین گزینه برای جنگلکاری است.