فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فرایند تجزیة لاشبرگ به‌عنوان فرایندی حیاتی در چرخه‌های بیوژئوشیمیایی مطرح است که طی آن عناصر غذایی لاشبرگ آزاد و وارد خاک می‌شود. تجزیه و تخریب لیگنین به‌عنوان یکی از عوامل محدودکنندة نرخ تجزیة لاشبرگ در مرحلة آخر توصیف می‌شود. این پژوهش به‌منظور بررسی عوامل تنظیم‌کنندة نرخ تجزیه در مراحل آخر این فرایند با انکوباسیون لاشبرگ گونه‌های راش، توسکا، افراپلت و سوزن‌های نوئل با استفاده از روش کیسه‌لاشبرگ به‌مدت 405 روز در منطقة لاجیم انجام گرفت. یافته‌های تحقیق نشان داد که نرخ‌های تجزیة لاشبرگ‌ها با غلظت‌های اولیة نیتروژن و منگنز همبستگی مثبت معنی‌دار (به‌ترتیب 05/0 و 01/0 >P) و با غلظت لیگنین و نسبت‌های C:N و Lignin:N همبستگی منفی معنی‌دار در سطح احتمال 95 درصد دارد. همچنین نتایج نشان داد که همبستگی بین مقدار مادة آلی ازدست‌رفتة لاشبرگ‌ها با مقادیر آزادسازی نیتروژن، منگنز و لیگنین معنی‌دار است؛ این همبستگی تنها در مورد آزادسازی منگنز منفی بود. با توجه به نتایج بدست آمده مشخص شد که ترکیب لاشبرگ گونه­های پهن­برگان، بویژه راش با سوزن­های نوئل در جنگل­های کوهستانی هیرکانی می­تواند در تسریع روند تجزیه سوزن­های نوئل موثر باشد.