بررسی میزان اهمیت و توجه به اندازه گیری زنجیرۀ ارزش منابع انسانی در گروه صنعتی سایپا (مطالعه چند موردی)

نویسندگان

1 استاد دانشکدۀ روان‎شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری مدیریت رفتاری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 کارشناس‎ارشد مدیریت دولتی (گرایش مدیریت منابع انسانی)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22059/jibm.2015.55552
چکیده

گرچه اغلب مدیران ایرانی کارکنان را مهم‎ترین دارایی‌ سازمان می‌دانند، در عمل منابع انسانی، بدهی سازمانی ـ نه به‎منزلۀ دارایی سازمانی ـ به‎شمار می‎رود. در واقع کارکرد منابع انسانی در سازمان‎های ایرانی بیشتر به‌صورت کارکرد هزینه‌ای ـ اداری است و کارکردی با ارزش افزوده دیده نمی‌شود و دلیل آن بی‎توجهی به مسئلۀ اندازه‌گیری منابع انسانی است. هدف این پژوهش بررسی میزان اهمیت و توجه به اندازه‌گیری زنجیرۀ ارزش منابع انسانی در گروه سایپا بر اساس مدل مفهومی جامع به‎دست‎آمده از روش نظریۀ برخاستۀ داده است. در این مقاله با بهره‎مندی از راهبرد مطالعۀ چندموردی و به‎کمک مصاحبه‌های ساختاریافته و اسناد سازمانی، وضعیت سه شرکت از شرکت‌های گروه سایپا بررسی شده و بر اساس تحلیل محتوای مصاحبه‌ها و با روش امتیاز منطق رادار و تحلیل درون‎موردی و بین‎موردی، شباهت‌ها و تفاوت‌های این سه شرکت تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان داد شرکت سایپایدک بر اساس مدل اندازه‌گیری زنجیرۀ ارزش منابع انسانی تدوین‎شده در مرحلۀ اول پژوهش، نسبت به دو شرکت مگاموتور و زامیاد وضعیت بهتری دارد. در پایان برای هر یک از شرکت‎ها پیشنهادهایی مطرح شده است.