بررسی میزان اهمیت و توجه به اندازه گیری زنجیرۀ ارزش منابع انسانی در گروه صنعتی سایپا (مطالعه چند موردی)
نویسندگان
1 استاد دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت رفتاری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 کارشناسارشد مدیریت دولتی (گرایش مدیریت منابع انسانی)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jibm.2015.55552چکیده
گرچه اغلب مدیران ایرانی کارکنان را مهمترین دارایی سازمان میدانند، در عمل منابع انسانی، بدهی سازمانی ـ نه بهمنزلۀ دارایی سازمانی ـ بهشمار میرود. در واقع کارکرد منابع انسانی در سازمانهای ایرانی بیشتر بهصورت کارکرد هزینهای ـ اداری است و کارکردی با ارزش افزوده دیده نمیشود و دلیل آن بیتوجهی به مسئلۀ اندازهگیری منابع انسانی است. هدف این پژوهش بررسی میزان اهمیت و توجه به اندازهگیری زنجیرۀ ارزش منابع انسانی در گروه سایپا بر اساس مدل مفهومی جامع بهدستآمده از روش نظریۀ برخاستۀ داده است. در این مقاله با بهرهمندی از راهبرد مطالعۀ چندموردی و بهکمک مصاحبههای ساختاریافته و اسناد سازمانی، وضعیت سه شرکت از شرکتهای گروه سایپا بررسی شده و بر اساس تحلیل محتوای مصاحبهها و با روش امتیاز منطق رادار و تحلیل درونموردی و بینموردی، شباهتها و تفاوتهای این سه شرکت تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان داد شرکت سایپایدک بر اساس مدل اندازهگیری زنجیرۀ ارزش منابع انسانی تدوینشده در مرحلۀ اول پژوهش، نسبت به دو شرکت مگاموتور و زامیاد وضعیت بهتری دارد. در پایان برای هر یک از شرکتها پیشنهادهایی مطرح شده است.