بررسی تأثیرتمرکززدایی مالی بر شاخص فلاکت با رویکرد سنجی فضایی (استانهای ایران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد بخش عمومی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
2 استادیار اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 استادیار اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
4 دانشیار اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
doi
10.22084/aes.2021.21249.3166چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیرات تمرکززدایی مالی بر شاخص فلاکت اقتصاد ایران خواهد بود. به اینمنظور در قالب یک مدل اقتصادسنجی فضایی از دادههای مربوط به شاخص فلاکت اوکان (بهعنوان شاخصی ترکیبی از تورم و بیکاری) برای استانهای کشور طی بازۀ زمانی 1395-1385 استفاده شده است. نتایج حاصل از ارزیابی مدل نشان میدهد که اثر تمرکززدایی مالی مخارج و تمرکززدایی مالی درآمد بر شاخص فلاکت استانهای ایران مثبت بوده است. یک درصد افزایش در شاخصهای تمرکززدایی مالی مخارج و درآمد، شاخص فلاکت را بهترتیب 041/0 و 045/0 درصد افزایش میدهند. به اینمعنا که اعمال سیاستهای تمرکززدایی در کشور میتواند با افزایش اگرچه اندک شاخص فلاکت اقتصادی همراه باشد. این نتایج میتواند به این مسأله دلالت داشته باشد که در کشور درحال توسعۀ ایران تمرکززدایی منجر به افزایش اختلاف بین مناطق خواهد شد که این موضوع ناشی از سطح بالای فساد و عدم توانایی دولتهای استانی در مدیریت منابع اختصاص داده شده به آنها است. همچنین سایر یافتههای پژوهش، حاکی از اثرات کاهشی موجودی سرمایه و نرخ باسوادی و اثرات افزایشی نرخ رشد جمعیت سالانه و تولید ناخالص داخلی بر شاخص فلاکت است. ضرایب سهم سرمایه از تولید ناخالص داخلی و نرخ رشد جمعیت به ترتیب 04/0- و 47/0 بوده است. علاوهبر این ضریب برآورد شده برای نرخ باسوادی نیز 0.96- درصد بوده است.