بررسی تکامل دندان‏ها و شیوع آنومالی های دندانی در بیماران بتا تالاسمی ماژور

نویسندگان

1 دانشیار ارتودانتیکس، مرکز تحقیقات ارتودنسی و دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

2 دندانپزشک

3 دانشیار گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

4 استاد ارتودانتیکس، مرکز تحقیقات ارتودنسی و دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز

doi
10.22038/jmds.2010.1206
چکیده

مقدمه: مطالعات زیادی در زمینه تأثیر تالاسمی ماژور بر استخوان‏های ناحیه کرانیوفاشیال انجام شده است اما تأثیر این بیماری بر تکامل دندان‏ها کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف از این تحقیق بررسی میزان تکامل دندان‏ها و همچنین شیوع آنومالی های دندانی در بیماران بتاتالاسمی ماژور و مقاسیه آن با گروه شاهد بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مورد و شاهد که مسائل اخلاقی آن مورد تایید و تصویب کمیته اخلاق معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز رسیده است، رادیوگرافی های پانورامیک 120 بیمار تالاسمی ماژور بررسی شد. بیماران شامل 68 پسر و 52 دختر با میانگین سنی 66/2±98/12 سال، در محدودهسنی 19-8 سال بودند و 120 نفرگروه شاهد از نظر سن و جنس، با گروه مورد یکسان‏سازی شدند. رادیوگرافی ها از نظر وقوع مواردآنومالی و همچنین تعیین سن دندانی بررسی شدند. آزمون دقیق فیشر برای مقایسه شیوع آنومالی های دندانی در دو گروه مورد و شاهد استفاده شد. آزمون Paired t-test، سن دندانی و سن تقویمی را در هر گروه مقایسه نمود. سن دندانی گروه مورد و شاهد نیز با استفاده از  Independent t-test با یکدیگر مقایسه شدند. یافته ها: شیوع میکرودونشیا، دندان‏های با ریشه کوتاه و میخی شکل، تارودونتیسم و کمبود دندانی در بیماران تالاسمی بیشتر از گروه شاهد بود. بین میانگین سن دندانی و سن تقویمی بیماران تالاسمی و همچنین بین میانگین سن دندانی بیماران تالاسمی و افراد گروه شاهد، اختلاف آماری قابل ملاحظه‏ای مشاهده نشد. نتیجه گیری: بر اساس مطالعه حاضر آنومالی های دندانی در بیماران تالاسمی در مقایسه با افراد نرمال شایع تر است. اما سیر تکاملی دندان‏ها و زمان رویش آنها تحت تاثیر بیماری تالاسمی قرار نمی گیرد.