گروهبندی سن بیمهگذاران رشته بیمۀ شخص ثالث در ایران، با توجه به نرخ خسارتها
نویسندگان
1 استادیار گروه پژوهشی بیمۀ اشخاص، پژوهشکدۀ بیمه، تهران ایران ، تهران، ایران
2 مسئول میز داده کاوی ، گروه پژوهشی بیمۀ الکترونیک، پژوهشکدۀ بیمه، تهران، ایران
3 مشاور میز داده کاوی، گروه پژوهشی بیمۀ الکترونیک، پژوهشکدۀ بیمه، تهران، ایران، تهران، ایران
doi
10.22084/aes.2021.23776.3255چکیده
مطابق قانون، بیمۀ مرکزی ج. ا. ایران موظف است در محاسبۀ حق بیمههای رشتۀ بیمهای خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه، ویژگیهای راننده نیز مورد توجه قرار دهد؛ از اینرو، در این مقاله با استفاده از دادههای یک شرکت بیمه طی ششسال به بررسی نحوۀ اثرگذاری ویژگی سن بیمهگذاران بر وقوع خسارتها پرداختهایم. نتایج آزمون دو نمونهای کولموگروف-اسمیرنف، گویای اثر گذاری ویژگی سن بر وقوع خسارتها است. بهدلیل تفاوت جمعیت سنی بیمهگذاران چهار گروه اصلی وسایل نقلیه، محاسبات، برای گروههای مختلف خودرو بهصورت مجزا انجام شده است. با استفاده از احتمال شرطی، احتمال وقوع خسارت را برای هر ردۀ سنی محاسبه نمودهایم. همچنین براساس سه ویژگی ثبت شده از بیمهگذاران شامل سن، جنسیت و نوع مشتری درخت تصمیم را محاسبه نمودهایم. براساس نتایج، در خودروهای سواری، بارکش و موتورسیکلت، احتمال وقوع خسارت بهترتیب برای بیمهگذاران با سنین کمتر از 22 سال، 30 سال و 25 سال به میزان قابل توجهی بالاتر است. بنابراین بر اساس اصول بیم سنجی، از بیمهگذاران این سنین حق بیمۀ بالاتری میباید دریافت شود. همچنین، بیش از 50% از خسارتهای منجر به آسیبهای جانی در تمام انواع خودرو، متعلق به رانندگانی است که بیمهگذار نبودهاند؛ بنابراین خودروهایی که رانندگان متعدد دارند، میباید حق بیمۀ بالاتری پرداخت کنند. ویژگی سن بیمهگذاران خودروهای اتوکار تأثیر قابلتوجهی بر نرخ خسارتها نداشته است.
