(مقاله پژوهشی) بررسی ارتباط میان فقر، توزیع درآمد و رشد اقتصادی در ایران (با رویکرد فازی)

نویسندگان

1 دانشیار اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 دکتری اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.22084/aes.2021.23461.3239
چکیده

این مقاله تحت منطق فازی چارچوبی تحلیلی با هدف ارزیابی رابطه بین فقر، توزیع درآمد و رشد اقتصادی ارائه می‌دهد. نتایج نشان می‌دهد که ارتباط مثبتی میان رشد اقتصادی و فقر برقرار است. به‌عبارت دیگر رشد اقتصادی تأثیرات منفی بر کاهش فقر در ایران داشته است. نتایج محاسباتی مبتنی‌بر منطق فازی در ایران نشان می‌دهد که ایده‌آل‌ترین شرایط زمانی به‌وجود می‌آید که رشد اقتصادی به‌طور میانگین 8 درصد باشد و ضریب جینی نزدیک به 38.5 درصد است. براساس نظریه‌های اقتصادی، رشد اقتصادی بالا می‌تواند ازطریق گسترش اندازۀ بازارها و هم‌چنین ایجاد محرک‌های لازم برای ارتقاء درآمد همۀ گروه‌های کم‌درآمد جامعه فرصت‌های بیشتری برای افزایش درآمد جامعه فراهم کند. در این شرایط، تولیدکنندگان در پاسخ به فرصت‌های نوظهور خواستار نیروی کار بیشتر در بازارها هستند تا این مسأله از طریق جذب مازاد نیروی کار وحتی بهبود دستمزدها، نقش چشمگیری در کاهش فقر داشته باشد. به‌عبارتی، پرسش اساسی مقاله، مقابله با این مسأله است که آیا رشد اقتصادی و توزیع درآمد بر فقر در ایران تأثیر داشته است؟ در ابتدا، برای پاسخ به این پرسش، از یک رگرسیون فازی برای تحلیل ارتباط بین متغیرها استفاده می‌کنیم و سپس می‌خواهیم رابطۀ بین فقر، برابری درآمد و رشد اقتصادی را براساس چارچوب تحلیلی منطق فازی ارزیابی کنیم.