تحلیل سطوح تاثیر گذاری شبکههای اجتماعی بر گرایش کاربران به کنش اعتراضی (مطالعه موردی:اعتراضات سال 1401)
نویسندگان
1 گروه علوم ارتباطات، واحدتهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
3 دکتری علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر درصدد است؛ ضمن مطالعه تأثیرات شبکههای اجتماعی بر گرایش کاربران به کنش اعتراضی، به ریشه یابی علل و عوامل شکلگیری کنشهای اعتراضی و تعیین بار عاملی هر یک از عوامل در بروز و ظهور کنشهای اعتراضی در جامعه آماری پژوهش بپردازد. پژوهش حاضر ازحیث روش، از نوع کمّی و از نظر هدف کاربردی است، که در یک فرآیند پیمایشی با رویکرد استقرایی انجام شده است. جامعه پژوهش، دانشجویان دانشگاه تهران بوده و جهت تعیین حجم نمونه، با توجه به مشخص بودن حجم جامعه از فرمول تعیین حجم نمونه کوکران استفاده شده است. بنابراین، حجم نمونه 384 تعیین شد، که بصورت تصادفی ساده در بین جامعه آماری توزیع شده است. ابزار گردآوری داده، پرسشنامه محقق ساخته است که در مقیاس لیکرت طراحی شده و پایایی آن بوسیله آلفای کرونباخ با ضریب 853/0 مورد تأیید قرار گرفته است. جهت تحلیل داده ها از برازش مدل اندازهگیری متغیرهای نهفته پژوهش و آزمون روابط بین متغیرهای نهفته در قالب تحلیل عاملی تأییدی و تحلیل مدل ساختاری با استفاده از نرم افزار Amos استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد؛ شبکههای اجتماعی در سطح ملِّی بر گرایش کاربران بر ایجاد کنش اعتراضی تأثیر مثبت و معنیداری ندارند. همچنین، شبکههای اجتماعی در سطح فراملّی و محلّی تأثیر مثبت و معنیداری بر کنش اعتراضی دارند. همچنین، «عوامل اجتماعی» و «محیط» مهمترین مولفههای تبیینگر گرایش به کنش اعتراضی در اعتراضات مدنی سال 1401 بودهاند.