تأثیر روش های مختلف رفع آلودگی قبل از کیورینگ از یک سیستم باندینگ (Single Bond) آلوده به بزاق بر روی استحکام برشی پیوند
نویسندگان
1 استادیار گروه ترمیمی و زیبایی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان
2 استادیار گروه ترمیمی و زیبایی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان
3 استادیار گروه ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
doi
10.22038/jmds.2009.1256چکیده
مقدمه:مطالعات معدودیتاثیر آلودگی بزاقی سیستمهای باندینگ قبل و بعد از کیور شدن را مورد بررسی قرار دادهاند. هدف از این مطالعه مقایسه چندین روش در رفع آلودگی بزاقی باندینگ کیور نشده، از نظر استحکام پیوند کامپوزیت به مینا و عاج بود. مواد و روش ها: در انجام این مطالعه تجربی-آزمایشگاهی تعداد 40 دندان پره مولر و 40 دندان ثنایا کشیده شده سالم انسانی بترتیب جهت تهیه نمونه عاج و مینا، استفاده گردید. دندانها در هر دو دسته بطور تصادفی به 5 گروه تقسیم شده و مواد مورد استفاده شامل ماده باندینگ Single bond (3M) و کامپوزیت Z250 (3M) بودند. بجز گروه 1 (کنترل)، در گروههای 5-2 باندینگ قبل از کیور شدن با بزاق آلوده شده و بدین روش ها آلودگی زدایی از سطح انجام گرفت: خشک کردن سطح آلوده با پنبه و کاربرد مجدد باندینگ (گروه 2)، شستشو، خشک کردن با پنبه و باندینگ مجدد (گروه 3)، اسیداچ، شستشو، خشک با پنبه و کاربرد مجدد باندینگ (گروه 4) و مراحل مشابه گروه 4 بدون کاربرد مجدد باندینگ (گروه 5). پس از نوردادن، کامپوزیت بر روی سطوح آماده شده قرار گرفته و نوردهی انجام شد. نتایج توسط آزمون آماری ANOVA و HSD Tukey آنالیزگردید. یافته ها: گروه 5 (اسیداچ، شستشو، خشک کردن با پنبه) کاهش قابل توجهی در استحکام پیوند به مینا و عاج نسبت به گروههای دیگر نشان داد (05/0>P). اما گروه های دیگر از لحاظ استحکام پیوند با یکدیگر تفاوتی نداشتند. نتیجه گیری: تمام روشهای رفع آلودگی بزاقی در این مطالعه همراه با کاربرد مجدد باندینگ، جهت کاهش اثرات سوء بزاق کافی بنظر میرسند.