بررسی تنوع ژنتیکی گردوی ایرانی (Juglans regia L.) با نشانگرهای SSR
نویسندگان
1 دانشگاه ارومیه
2 دانشگاه ارومیه
3 دانشگاه ارومیه
doi
10.22059/jfwp.2016.59043چکیده
تعیین میزان تنوع ژنتیکی در مواد گیاهی اولین گام برای شناسایی، حفظ و نگهداری ذخایر توارثی و اساس تحقیقات ژنتیکی و برنامههای اصلاحی است. استفاده از نشانگرهای مولکولی یکی از ابزارهای مهم در ارزیابی تنوع ژنتیکی گیاهان بومی است. در این پژوهش تنوع ژنتیکی 62 نهال گردوی ایرانی با استفاده از 10 جفت آغازگر SSR مطالعه شد. ده مکان SSR در مجموع 53 آلل تولید کرد. کمترین و بیشترین تعداد آلل، بهترتیب مربوط به مکانهای 69WGA، 71WGA (4 آلل) و 1WGA (7 آلل) بود. بیشترین میزان هتروزیگوتی مشاهدهشده توسط مکان 276WGA ثبت شد. همۀ مکانهای SSR در نهالهای بررسیشده انحراف معنیداری (01/0 ≥p ) از تعادل هاردی- واینبرگ نشان دادند. تجزیۀ خوشهای به روش UPGMA براساس ضرایب تشابه دایس، نهالهای بررسیشده را به چهار گروه اصلی تقسیم کرد. بررسی ساختار جمعیت با نرمافزار 2.3.1 Structure، دو گروه (2K=) احتمالی را شناسایی کرد. اطلاعات حاصل براساس ماتریس سهم عضویت افراد و میزان Fst نشان داد که تمایز چشمگیری بین زیرگروههای احتمالی وجود ندارد. از اطلاعات حاصل از این تحقیق میتوان در برنامههای اصلاحی تولید هیبرید در گردو برای شناسایی نهالهای دارای فاصلۀ ژنتیکی کافی بهمنظور بهرهبرداری از هتروزیس مفید باشد.