بهینه سازی باریکه‌ساز غلظت سنج هسته ای لایروب برنده-مکش با استفاده از کد مونت کارلو MCNPX

نویسندگان

1 پژوهشکده کاربرد پرتوها، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، تهران، ایران

2 پژوهشکده کاربرد پرتوها، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، تهران، ایران

3 پژوهشکده کاربرد پرتوها، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، تهران، ایران

doi
10.22075/jme.2024.33210.2618
چکیده

استفاده از لایروب به ­منظور برداشت گل و لای و زباله­ های انباشت­ شده  در رودخانه و یا اسکله­ های دریایی روندی مرسوم و با اهمیت است. به­ منظور نظارت بر وضعیت رسوبات کف آب نیاز است از یک سامانه اندازه­ گیری برخط غلظت دوغاب انتقالی از کف به سطح استفاده شود. سامانه‌های مبتنی بر فناوری­های هسته ­ای دارای این قابلیت مهم و عملیاتی هستند که با نصب بر روی خط لوله، بدون آنکه در فرایند انتقال خللی ایجاد کنند امکان نظارت برخط بر دوغاب عبوری را فراهم آورند. سیستم غلظت­ سنج لایروب برنده-مکش از ترکیب دو بخش هسته­ ای و غیرهسته ­ای برای اندازه­ گیری پارامترهای سیالاتی مورد نظر کارفرما نظیر دبی حجمی و جرمی سیال دوفازی و مولفه ­های آن بهره می­ برد. در بکارگیری سامانه های ترکیبی برای این منظور بایستی شروط اساسی نظیر قابلیت اندازه­گیری برخط، عدم دخالت فیزیکی، شیمیایی و یا زیست محیطی در جریان عبوری، سازگاری با شرایط عملیاتی دما، فشار، رطوبت و ارتعاشات در محل لایروب، دقت اندازه­ گیری و اصول ایمنی مورد نظر قرار گیرد. در این مطالعه با استفاده از شبیه­ سازی مونت­کارلو با کد MCNPX تاثیر پارامترهای مختلف هندسی و ابعادی یکسوساز پرتو گامای خروجی بر دقت اندازه ­گیری غلظت دوغاب عبوری، بررسی و با ملاحظات مربوط به ایمنی پرتوی پرسنل، حالت بهینه نهایی پیشنهاد گردید. کاهش عمق قرارگیری چشمه افقی درون باریکه­ ساز با بیشینه همزمان گرادیان و آمار شمارش همراه است. در تمام وضعیت­ های یادشده گشودگی دهانه باریکه ساز مخروطی نسبت به مستطیلی از حساسیت و توان تفکیک بالاتری برخوردار است‏.