تحلیل تئوری، آزمایشگاهی و عددی رفتار سازه‌های اتصال چسبی جدار نازک آلومینیوم -کامپوزیت تحت بارگذاری محوری

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی خودرو، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 دانشکده مهندسی خودرو، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22075/jme.2024.32967.2606
چکیده

در این تحقیق، با استفاده از مزایای اتصال چسبی، تقویت موضعی جاذب انرژی آلومینیوم مربعی‌شکل توسط کامپوزیت صورت‌گرفته است. در این رابطه یک تحلیل تئوری برای پیش‌بینی نیروی متوسط لهیدگی سازه­های هیبریدی پیشنهاد شده است. صحت‌ مدل تئوری با نتایج تجربی تأیید شده ‌است. در این مطالعه چهار کامپوزیت ال - شکل با استفاده از چسب آرالدیت ۲۰۱۵ به‌صورت موضعی به چهارگوشه از داخل سازه آلومینیومی متصل شده‌اند. مدل المان محدود برای تحلیل این ساختارهای هیبریدی توسعه داده شده است. پنج حالت مختلف از زاویه چینش الیاف [15 و 15-] ، [45 و 45-]، [90 و 90]، [90 و 0] و [0 و 90] برای کامپوزیت در نظر گرفته شده است. همین‌طور تعداد لایه‌های کامپوزیت از 2 تا 8 لایه متفاوت می‌باشند. مدل تئوری پیشنهادی می‌تواند به‌سرعت نیروی متوسط لهیدگی و انرژی مستهلک شده سازه را هنگامی که پارامترهای هندسی و خواص مکانیکی کامپوزیت و فلزات داده شده‌اند، پیش‌بینی کند. نتایج نشان داد که در مقایسه با جاذب‌های انرژی آلومینیوم و آلومینیوم - کامپوزیت، به دلیل اتصال چسبنده بین آلومینیوم و کامپوزیت در نمونه تقویت‌شده موضعی آلومینیوم -کامپوزیت، کامپوزیت با پیروی از الگوی فروریزش آلومینیوم و ایجاد حالت‌های شکست و فروریزش پیوسته، جذب انرژی را نسبت به حالت آلومینیوم تنها 155% و نسبت به حالت آلومینیوم - کامپوزیت 22% افزایش داد. در میان حالت‌های انتخابی، تعداد بهینه لایه‌های کامپوزیتی برای جاذب انرژی تقویت‌شده موضعی آلومینیوم - کامپوزیت، ۴ لایه و  زاویه بهینه برای تقویت داخلی [0 و 90] است.