مقایسه استحکام برشی پیوند کامپازیت رزین-عاج پس از زمانهای مختلف شستشوی عاج تراش خورده با یک سورفاکتانت به عنوان خنککننده
نویسندگان
1 دانشیار گروه فارماسوتیکس دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 دانشیار ترمیمی و زیبایی، مرکز تحقیقات دندانپزشکی و دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 استادیار گروه ترمیمی و زیبایی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان
doi
10.22038/jmds.2009.1261چکیده
مقدمه: آماده سازی مناسب عاج و حذف یا اصلاح لایه اسمیر در ایجاد استحکام پیوند بالا موثر است. هدف این پژوهش تعیین بالاترین استحکام برشی پیوند کامپازیت رزین-عاج پس از زمانهای مختلف شستشوی عاج تراش خورده با یک سورفاکتانت پیشنهادی به عنوان خنککننده بود. مواد و روشها:در این مطالعه تجربی-آزمایشگاهی 96 دندان پره مولر بطور تصادفی در 8 گروه مساوی قرار گرفتند. در گروههای 1 و 2 تراش با خنککننده آب انجام شد و به ترتیب باندینگهای Excite® و Adhese® طبق دستور کارخانه سازنده استفاده شد. در سایر گروهها تراش با یک سورفاکتانت پیشنهادی به عنوان خنککننده صورت گرفت. در گروههای 3، 4 و 5 به ترتیب بعد از 5، 10 و 15 ثانیه شستشو با آب، بدون اچینگ، باندینگ Excite®بکار رفت. در گروههای 6، 7 و 8 به ترتیب بعد از 5، 10 و 15 ثانیه شستشو با آب، باندینگ Adhese®طبق دستور کارخانه سازنده استفاده شد. استوانه کامپازیتی ساخته شد و پس از ترموسایکلینگ تحت آزمون استحکام برشی قرار گرفت. دادهها توسط آزمونهای ANOVA و Duncan آنالیز شد. یافتهها: متوسط استحکام پیوند گروههای 1 تا 8 اختلاف معنیداری داشت (001/0=(P و در گروههای 1، 3 و 4 نسبت به سایر گروهها بیشتر بود. تفاوت بین متوسط استحکام گروههای 1 (MPa37/8) و 2 (MPa71/4) معنیدار بود (019/0=(P. طبق آزمون دانکن بین گروه 1 (MPa37/8) و گروه 3 (MPa18/8) تفاوت معنی داری وجود نداشت (904/0=P). نتیجه گیری:نوع ادهزیو بر استحکام برشی پیوند مؤثر است. استفاده از سورفکتانت به عنوان خنک کننده و سپس شستشوی عاج با اسپری آب و هوا به مدت 5 ثانیه، استحکام باند برشی همتراز با روش معمول کلینیکی با Excite® بدست می دهد ولی افزایش زمان شستشوی عاج باعث کاهش استحکام برشی پیوند می شود.