مقایسه میزان ریزنشت فیشورسیلانت در شرایط ایزوله و مدت زمانهای مختلف آلودگی با بزاق در آزمایشگاه
نویسندگان
1 استادیار گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
2 مربی گروه آمار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
3 استادیار گروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
4 دندانپزشک
doi
10.22038/jmds.2009.1267چکیده
مقدمه: از موثرترین روشهای پیشگیری از پوسیدگی دندان، استفاده از فیشورسیلانت میباشد، اما استفاده از فیشورسیلانت بخاطر احتمال آلودگی با بزاق در حین کار با مشکلاتی همراه است، لذا هدف از این مطالعه ارزیابی میزان ریزنشت فیشورسیلانت در شرایط ایزوله و مدت زمانهای مختلف آلودگی با بزاق و مقایسه آنها با یکدیگر بود. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی 92 عدد دندان پرمولر سالم انسان در چهار گروه 23 تایی مورد مطالعه قرار گرفت. یک شیار عمودی در سمت باکال دندانها ایجاد شد. در گروه اول سیلنت تراپی تحت شرایط ایزوله انجام گردید، در گروه دوم، سوم و چهارم پس از شستشوی اسید، شیار بترتیب به مدت 5، 10 و 15 ثانیه با بزاق آلوده شده و سپس خشک گردید و سیلنت روی آن قرار گرفت. سپس دندانها 2000 دور در دستگاه ترموسیکل قرار گرفته سپس به مدت 24 ساعت در محلول فوشین غوطهور شدند. میزان نفوذ رنگ در حدفاصل دندان و رزین پس از برش دندانها در بعد باکولینگوالی، به کمک استریومیکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج در نرم افزار SPSS با ویرایش 15 با استفاده از آزمونهای Kruskal-Wallis، Mann-Whitney تحلیل شد. یافتهها: در این مطالعه گروه اول با 9/60% عدم ریزنشت و بدون ریزنشت درجه چهار بهتر از دیگر گروهها بود. به ترتیب در گروههای دوم، سوم و چهارم، ریزنشت بیشتر میشد ولی بین ریزنشت سیلنت در شرایط ایزوله و آلوده شده با بزاق به مدت 5 ثانیه تفاوت معنیداری وجود نداشت (8/0P=). نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه به نظر میرسد آلودگی با بزاق پس از شستن اسید (قبل خشک کردن) به مدت 5 ثانیه مشکلی را از لحاظ ریزنشت فیشورسیلانت ایجاد نخواهد کرد.