تحلیل عوامل مؤثر بر احتمال فقر خانوار در ایران با تأکید بر نوع فعالیت
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه مازندران
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه مازندران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه مازندران
doi
10.22084/aes.2020.20998.3014چکیده
در پژوهش حاضر سعی شد تا با استفاده از ریزدادههای درآمد-هزینه خانوار مناطق شهری و روستایی سال 1395، ضمن تحلیل اثر شناسههای اجتماعی سرپرستان خانوار بر احتمال فقر خانوارها، نقشِ نوع فعالیتشان مبنی بر اشتغال در بخش کشاورزی یا غیرکشاورزی و اشتغال در بخش عمومی یا خصوصی موردبررسی قرار گیرد.. محاسبات نشان میدهد که 7/37 درصد خانوارهای شهری و 7/36 درصد خانوارهای روستایی در فقر به سر میبرند. برآورد الگوی پژوهش بر مبنای روش دادههای تابلویی با متغیر وابسته محدود و با روش اثر تصادفی در رگرسیون لاجستیک در قالبی جداگانه برای مناطق شهری و روستایی نتایج نشان داد که شاغل بودن سرپرست خانوار در بخش کشاورزی نسبت به بخش غیر کشاورزی با اثری نامطلوب و شاغل بودن در بخش عمومی نسبت به بخش خصوصی با اثری مطلوب بر احتمال فقر خانوار همراه است. همچنین احتمال فقیر بودن خانوار دارای سرپرست شاغل بخش کشاورزی نسبت به غیر کشاورزی، در مناطق روستایی کمتر از مناطق شهری بوده و احتمال فقیر بودن خانوار دارای سرپرست شاغل در بخش عمومی نسبت به بخش خصوصی، در مناطق روستایی کمتر از مناطق شهری است. براساس محاسبات و با توجه به افزایش احتمال فقر به هنگام اشتغال سرپرستان در بخشهای کشاورزی (بهویژه در مناطق شهری) و خصوصی (بهویژه در مناطق روستایی)، پیشنهاد میشود تا سیاستگذاران شاغلان فعال در این دو عرصه را بهطور ویژهتری مدنظر قرار دهند.