چالش‌های به‌اشتراک‌گذاری دانش در سازمان‌های رسانه‌ای

نویسندگان

1 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران. ایران.

doi
10.22059/mmr.2023.91626
چکیده

تغییرات فناورانه، پیشرانِ تحولات در صنعت رسانه‌ است. صنعت رسانه، در بهره‌برداری از فناوری‌های نوین، همواره پیشگام بوده است. سازمان­ های رسانه‌ای فعال در این صنعت، مجبورند خود را با تغییرات فناورانه تطبیق دهند. یکی از عناصر این سازمان‌ها که باید با این تغییرات تطبیق ‏پذیر باشد، منابع انسانی سازمان‌های رسانه‏ ای است. کارکنان سازمان ‏های رسانه ‏ای باید پیوسته کاربرد فناوری‏ های جدید را بیاموزند و متناسب با نیازهای محیطی سازمان، آن‏ها را به‏ کار بندند. همراهی منابع انسانی سازمان‌های رسانه‏ ای با این تحولات فناورانه، چالش‌های بسیاری برای مدیران رسانه ‏ایجاد کرده است. ایجاد جریان اطلاعات و دانش کاربردی در سازمان‌های رسانه ‏ای توسط کارکنان، از نیازهای اصلی این سازمان‌ها برای تطبیق ‏پذیری با محیط است. مشاهدات نشان می‏دهد که مشکل عدم تمایل کارکنان برای به ‏اشتراک‏ گذاری دانش در این سازمان‌ها، به ‏شکل جدی وجود دارد.با وجود توسعه و استفاده از فناوری ‏های پیشرفته برای برقرای ارتباط میان کارکنان رسانه‏ ای و تلاش مدیران برای تسهیل فرایند به ‏اشتراک‏ گذاری دانش در سازمان‌ها، همچنان پنهان ­سازی دانش، یکی از مشکل‏ های فراگیر در سازمان‌های رسانه ‏ای است. سازمان­ های رسانه‏ ای، برای تسهیل شرایط به ‏اشتراک ­گذاری دانش در میان کارکنانشان، نسبتاً تلاش زیادی انجام می‏دهند؛ اما با توجه به عدم تمایل کارکنان در به ‏اشتراک‏ گذاری دانش، موفقیت چندانی ندارند. این چالش زمانی بیشتر مشهود است که فردی در سازمان رسانه‏ ای، اطلاعاتی کاربردی را از یکی از همکاران درخواست کند و فرد بر پنهان ­سازی دانش درخواستی اصرار ورزد. مطالعات نشان می‏دهد که پنهان­ سازی دانش، رفتار مخرب سازمانی است که در سازمان‌ها به‏ طور عمدی رخ می‏دهد و حتی، استخدام‏ های داده‌محور نیز نتوانسته است این گونه مشکلات را به‏ طور کامل از میان بردارد و این رفتار، اغلب در میان کارکنان رسانه‏ ای و کارکنان و مدیران مشاهده می‏شود. پنهان­ سازی دانش می­تواند عواقب جبران ‏ناپذیری برای سازمان­ های رسانه ‏ای در پی داشته باشد. صرف وقت برای کسب دانشی که در حال حاضر ممکن است در سازمان وجود داشته باشد، کاهش تعهد سازمانی کارکنان با دیدن پنهان‏ سازی دانش توسط همکارانشان، کاهش کیفیت خروجی سازمان رسانه ‏ای، کاهش سطح رقابت ‏پذیری سازمان، از بین رفتن دانش در صورت ترک سازمان توسط کارکنان، قصد ترک خدمت و پنهان ­سازی دانش متقابل را می‏توان از عواقب پنهان ­سازی دانش در سازمان ‏های رسانه ‏ای برشمرد. کاهش خلاقیت، کاهش اعتماد بین­ فردی، پنهان ­سازی دانش متقابل، قصد ترک خدمت، کاهش عملکرد کارکنان به‏ دلیل ایجاد استرس روانی، کج ­رفتاری فردی و سازمانی، از دیگر عواقب پنهان­ سازی دانش در سازمان­ هاست که پژوهشگران به آن‏ها اشاره کرده ­اند.