ارزیابی پیچهای ثابت کننده بین فکی در درمان شکستگیهای فک پایین
نویسندگان
1 استادیار گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 دانشیار گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 دستیار تخصصی گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22038/jmds.2009.1276چکیده
مقدمه: استفاده از پیچهای ثابت کننده بین فکی اخیراً در جراحی های فک و صورت رواج یافته است. این روش بسیاری از معایب آرچبار را ندارد ولی استفاده از این پیچها چندان مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف این مطالعه ارزیابی موثر بودن درمان شکستگیهای فک پایین توسط کاربرد پیچهای ثابت کننده بین فکی می باشد. مواد و روشها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که مسائل اخلاقی آن مورد تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی مشهد قرار گرفته است، 28 بیمار با شکستگیهای فک پایین، توسط پیچهای ثابت کننده بین فکی Self-tapping شرکت Leibinger تحت درمان قرار گرفتند. در هر بیمار حداقل 2 عدد پیچ در هر فک قرار داده شده و توسط سیم به یکدیگر متصل شدند و دو فک به مدت 4 هفته در اکلوژن طبیعی بیمار ثابت شد. فراوانی بهبودی شکستگیها به تفکیک محل شکستگی و بهبودی در محل قرار گرفتن پیچها و تعیین فراوانی صدمه عصبی و دندانی ناشی از قرار گرفتن پیچها تعیین گردید. یافته ها: بجز یک مورد ایجاد Open bite خفیف، در 27 بیمار دیگر بهبودی در عملکرد و ظاهر آنها بدست آمد. هیچ موردی از عوارض عصبی و دندانی مشاهده نگردید. نتیجه گیری: با توجه به مزایای کاربرد پیچهای ثابت کننده بین فکی در درمان شکستگیهای فک پایین نسبت به روشهای درمانی متداول، کاربرد این روش توصیه می شود.