ارزیابی پیچ‏های ثابت کننده بین فکی در درمان شکستگی‏های فک پایین

نویسندگان

1 استادیار گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2 دانشیار گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

3 دستیار تخصصی گروه جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

doi
10.22038/jmds.2009.1276
چکیده

مقدمه: استفاده از پیچ‏های ثابت کننده بین فکی اخیراً در جراحی های فک و صورت رواج یافته است. این روش بسیاری از معایب آرچ‏بار را ندارد ولی استفاده از این پیچ‏ها چندان مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف این مطالعه ارزیابی موثر بودن درمان شکستگی‏های فک پایین توسط کاربرد پیچ‏های ثابت کننده بین فکی می باشد. مواد و روش‏ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که مسائل اخلاقی آن مورد تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی مشهد قرار گرفته است، 28 بیمار با شکستگی‏های فک پایین، توسط پیچ‏های ثابت کننده بین فکی Self-tapping شرکت Leibinger تحت درمان قرار گرفتند. در هر بیمار حداقل 2 عدد پیچ در هر فک قرار داده شده و توسط سیم به یکدیگر متصل شدند و دو فک به مدت 4 هفته در اکلوژن طبیعی بیمار ثابت شد. فراوانی بهبودی شکستگی‏ها به تفکیک محل شکستگی و بهبودی در محل قرار گرفتن پیچ‏ها و تعیین فراوانی صدمه عصبی و دندانی ناشی از قرار گرفتن پیچ‏ها تعیین گردید. یافته ها: بجز یک مورد ایجاد Open bite خفیف، در 27 بیمار دیگر بهبودی در عملکرد و ظاهر آنها بدست آمد. هیچ موردی از عوارض عصبی و دندانی مشاهده نگردید. نتیجه گیری: با توجه به مزایای کاربرد پیچ‏های ثابت کننده بین فکی در درمان شکستگی‏های فک پایین نسبت به روش‏های درمانی متداول، کاربرد این روش توصیه می شود.