فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش اشتغال و دستیابی به توسعه پایدار یکی از اهداف مهم اقتصاد ایران است. بخش صنعت به‌دلیل برخورداری از پیوند پسین و پیشین با سایر بخش­های اقتصادی در ایجاد اشتغال و رشد تولید نقش کلیدی ایفا می­کند. با توجه به اهمیت موضوع، هدف پژوهش بررسی تأثیر ارزش‌افزوده صنعت بر اشتغال کشور طی دوره زمانی 1395-1384 است. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل روابط بین متغیرها نخست بر پایه نسبت ارزش‌افزوده صنعت به تولید ناخالص داخلی، استان­های کشور به دو گروه استان­های برخوردار از سهم ارزش‌افزوده صنعت بالا و استان­های دارای سهم ارزش‌افزوده صنعت پایین تفکیک شدند؛ سپس در هر گروه اثر ارزش‌افزوده صنعت بر اشتغال با استفاده از رهیافت پانل دیتا نیمه پارامتری به روش بالتاگی و لی برآورد شد. یافته­های بخش پارامتری نشان دادند در هر دو گروه افزایش ارزش‌افزوده بخش صنعت و موجودی سرمایه به افزایش معنادار اشتغال و افزایش دستمزد حقیقی به کاهش معنادار اشتغال منجر می­شوند؛ هرچند اشتغال در گروه اول بیشتر از گروه دوم تحت تاثیر ارزش افزوده بخش صنعت قرار دارد. افزایش بهره­وری کل عوامل تولید در هر دو گروه به کاهش اشتغال منجر می­شود، ولی کاهش اشتغال تنها در گروه اول معنادار است. برآورد بخش ناپارامتری حاکی است تأثیر سرمایه انسانی بر اشتغال در هر دو گروه استان­ها مثبت و معنادار است؛ با این تفاوت که در استان­هایی که سهم ارزش‌افزوده صنعت بالاتر از سطح میانگین است، ارتباط سرمایه انسانی و اشتغال به‌صورت غیرخطی و دارای بازدهی نزولی است. به‌بیان‌دیگر، میزان واکنش اشتغال به سرمایه انسانی در سطوح پایین سرمایه انسانی بیشتر از سطوح بالای سرمایه انسانی است. از سوی دیگر در گروه دوم که سهم ارزش‌افزوده صنعت پایین­تر از سطح میانگین است، اثر سرمایه انسانی بر اشتغال خطی و مثبت است.