ارزیابی میزان خرابی پل بتنی با پایههای فولادی تحت اثر بارهای انفجاری
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فسا، فسا، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
doi
10.22075/jme.2024.28278.2328چکیده
زیربنای سیستم حملونقل در هر کشوری شامل راهها، بزرگراهها و پلها میباشد که از این بین پلها از اهمیت بسیار بالائی برخوردارند. هر سازه در طول عمر مفید خود تحت اثر بارگذاریهای متنوعی قرار میگیرد که میزان خطرپذیری آن در برابر بارهای وارده، بر طراحی و مقاومسازی آن تأثیرگذار است. تعیین رفتار پلهایی که در گذشته و بر اساس آئیننامههای قدیم طراحی و اجرا شدهاند و امروزه نیز بهعنوان راههای دسترسی از آنها استفاده میشوند بسیار حائز اهمیت است و باید مورد ارزیابی و قضاوت قرار گیرند. از نمونه این پلهای قدیمی میتوان به پلهایی اشاره کرد که دارای پایههای فولادی هستند که با توجه به گذشت زمان، ارزیابی رفتار و میزان خرابی آنها در برابر بارهای ورودی از جمله بارهای انفجاری بیشازپیش احساس میگردد تا در صورت نیاز راهکارهایی برای ایمنسازی و مقاومسازی آنها ارائه گردد. در این مقاله با استفاده از تحلیل اجزای محدود به مطالعه موردی بر روی یک پل ارتباطی با پایههای فولادی در شهر کازرون پرداخته شده است و رفتار پل مذکور تحت اثر بارهای مختلف انفجاری مورد بررسی قرار میگیرد. برای انجام تحلیلهای موردنیاز، از نرمافزار اجزا محدود LS-DYNA استفاده شده است و خرابی موضعی پایههای پل و خرابی کلی پل با استفاده از معیار چرخش تکیهگاهی مورد ارزیابی قرار گرفته است. همچنین، با افزایش میزان ماده منفجره، میزان تغییر مکان دائمی ایجادشده در دال بتنی پل بیشتر میگردد که منجر به تغییر میزان خرابی از سطح کم به سطح متوسط میشود. علاوه بر این، نتایج نشان داد که استفاده از تیرهای فولادی در راستای طول دال بتنی پل، میزان تغییر شکلهای ایجادشده تحت اثر بارهای انفجاری را کاهش میدهد و متعاقباً میزان خرابی ایجادشده نیز کاهش مییابد همچنین نتایج نشان داد که هر چقدر عضو موردنظر به کانون انفجار نزدیکتر باشد میزان خرابی موضعی بیشتر بوده که در نهایت از محلی که خرابی موضعی بیشتر است پایه فولادی پل دچار خرابی کلی و فروریزش میگردد.
