بررسی مقاومت برشی اتصال بتن جدید و قدیم تحت اثر چرخههای یخبندان و ذوب
نویسندگان
1 استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دکتری مهندسیعمران-سازههایهیدرولیکی،دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشجوی دکتری مهندسی عمران-سازه، دانشکده فنی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22075/jme.2023.27710.2301چکیده
در این مقاله جهت ارزیابی مقاومت برشی در محل اتصال بتن قدیم و جدید تحت چرخههای متوالی انجماد و ذوب، برای بتن جدید از سه نسبت آب به سیمان 4/0، 45/0 و 5/0و مواد حبابساز با مقادیر 0، 1/0، 2/0، 3/0 و 4/0 درصد وزنی سیمان مصرفی و همچنین سه عیار سیمان 300، 350 و 400 کیلوگرمبرمترمکعب استفاده شد. برای بررسی اثر چرخههای یخبندان و ذوب، در این تحقیق از300 چرخه متوالی ذوب و انجماد پس از 3 ،7 و 28 روز عملآوری استفاده گردید. دورههای ذوب و انجماد شامل پائین آوردن دمای نمونهها از 4 به 18- درجه سانتیگراد و بالا بردن آن از 18- به 4 درجه سانتیگراد بود که این امر به طور متناوب و در مدت زمان 4 ساعت برای هر چرخه ذوب و انجماد صورت گرفت. نمونهها به مدت 3 ساعت به حالت انجماد و 1ساعت در داخل آب جهت طی فرآیند ذوب قرار داده شد. نتایج نشان میدهد که برای حالت با و بدون چرخه ذوب و انجماد، تنش برشی با افزایش درصد وزنی مواد حباب ساز به ترتیب روند افزایشی و کاهشی دارد. میزان مقاومت برشی پس از اعمال چرخه دمایی برای نسبت آب به سیمان و عیارهای مختلف سیمان، در نمونه بتن با مدت زمان عملآوری 28روزه و حباب مصرفی صفر و 4/0 به ترتیب به طور متوسط 93 و 18 درصد کاهش یافت. بیشترین وکمترین درصد کاهش مقاومت برشی در هر درصد وزنی مواد حباب ساز، به ترتیب مربوط به نسبت آب به سیمان 5/0 و 45/0 میباشد.