شیوع اهمالکاری در دانشآموزان دختر و ارتباط آن با ویژگیهای جمعیتشناختی و میزان بهکارگیری شبکههای اجتماعی مجازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
3 کارشناسی ارشد مشاورة خانواده، واحد تهرانجنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 پژوهشگر پسادکتری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
اهمالکاری آثار منفی فراوانی بر عملکرد اجتماعی وتحصیلی دانشآموزان دارد. این پژوهش بهمنظور بررسی میزان شیوع اهمالکاری و ارتباط آن با ویژگیهای جمعیتشناختی و میزان بهکارگیری شبکههای اجتماعی مجازی در دانشآموزان دختر شهر تهران انجام گرفت. روش پژوهش از نوع زمینهیابی و همبستگی بود. جامعة آماری شامل همة دانشآموزان دختر مقاطع متوسطه و هنرستان مناطق 3 ، 4، 5، 15 و 11 شهر تهران در سال تحصیلی 98-1397 به تعداد 25883 بود که براساس جدول کرجسی و مورگان و با روش طبقهای نسبی، 398 نفر انتخاب و پرسشنامههای متغیرهای جمعیتشناختی، اهمالکاری تحصیلی و میزان بهکارگیری شبکههای اجتماعی مجازی را تکمیل کردند. دادهها با روشهای آمار توصیفی و استنباطی (مجذور خی و همبستگی پیرسون) تحلیل شد. نتایج نشان داد 7/31 درصد از دانشآموزان دارای اهمالکاری بالا، و 6/26 درصد دارای اهمالکاری خیلی بالا بودند و بین مقطع تحصیلی، سن و معدل از نظر اهمالکاری تفاوت معناداری وجود داشت (05/0P≤). نتایج همچنین، نشان داد که رابطة مثبت بین اهمالکاری و میزان بهکارگیری شبکههای اجتماعی مجازی وجود دارد (001/0P≤). نتایج پژوهش نشان داد اهمالکاری شیوع شایان توجهی در دانشآموزان دختر شهر تهران دارد و میزان استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی با آن رابطه دارد؛ بنابراین، میزان بهکارگیری شبکههای مجازی به صورت باید مدیریت شود که تأثیرگذاری آن بر افزایش اهمالکاری کاهش یابد.