بررسی میزان آگاهی و عملکرد دانشجویان دندانپزشکی مشهد در رابطه با کنترل عفونت در سال 1386

نویسندگان

1 دانشیار گروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2 استادیار گروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

3 دندانپزشک

doi
10.22038/jmds.2009.1292
چکیده

مقدمه: کلینیک دندانپزشکی محیطی است که در آن انتقال بیماریهای عفونی به آسانی اتفاق می افتد. پیشگیری از عفونت متقاطع در کلینیک دندانپزشکی مسئله اساسی در حرفه دندانپزشکی است و انتقال بیماری های عفونی به عنوان یک مسئله مهم در دندانپزشکی مطرح می شود. هدف از این تحقیق بررسی میزان آگاهی و عملکرد دانشجویان دانشکده دندانپزشکی مشهد در مورد کنترل عفونت بود. مواد و روش ها: مطالعه تحلیلی-مقطعی فوق برروی تعداد 149 نفر از دانشجویان سال سوم، چهارم، پنجم و ششم دانشکده دندانپزشکی مشهد به منظور ارزیابی میزان آگاهی و عملکرد دانشجویان از کنترل عفونت صورت گرفت. سئوالات در دو حیطه آگاهی و عملکرد به صورت پرسشنامه در اختیار دانشجویان قرار گرفت. جهت ارزیابی آماری از آزمون های من ویتنی، دقیق کای دو و کروسکال والیس استفاده شد. یافته ها: اختلاف معنی داری بین سال تحصیلی دانشجویان و میزان آگاهی آنان از استفاده از عینک، گان و شیلد وجود داشت (001/0P<)، اما اختلاف معنی داری بین سال تحصیلی دانشجویان و میزان آگاهی آنان از کاربرد ماسک و دستکش وجود نداشت. بررسی آماری نشان داد که آگاهی دانشجویان در رابطه با کنترل عفونت ضعیف می باشد. همچنین 5/27% از دانشجویان شرکت کننده در مطالعه عملکرد ضعیف، 4/60%  عملکرد متوسط و 1/12% عملکرد خوب داشتند. نتیجه گیری: در کل آگاهی دانشجویان دندانپزشکیدر مورد کنترل عفونت ضعیف و عملکرد آنها متفاوت می باشد و نیاز به آموزش بیشتر در زمینه آگاهی در رابطه با کنترل عفونت در طی سالهای تحصیلی احساس می شود.