ارزیابی نشانگرهای پیشرو برای تولید ناخالص داخلی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف
2 دانشجوی دکترای اقتصاد دانشگاه پنسیلوانیا، آمریکا
doi
10.22084/aes.2020.20317.2951چکیده
این مقاله به دنبال ارزیابی متغیرهایی است که میتوانند بهصورت بالقوه بهعنوان نشانگر پیشرو برای پیشبینی چرخههای تجاری در اقتصاد ایران در نظر گرفته شوند. متغیر تولید ناخالص داخلی بدون نفت بهعنوان متغیر هدف در نظر گرفته شده است. از یک مجموعه متشکل از 265 متغیر با تواتر فصلی در بازه زمانی 1367:1-1387:2 که با شش تبدیل از آنها مجموعاً 1590 سری زمانی را تشکیل میدهند، بهعنوان نشانگرهای پیشرو بالقوه استفاده شده است. معیارهای تعداد نقاط مفقوده، هشدارهای نادرست، هشدارهای دیرهنگام، میزان تطابق دوران رکود و رونق نشانگر و سری هدف و انحراف معیار تقدم در پیشبینی به تفکیک نقاط اوج (شروع رکود) و حضیض (پایان رکود) برای هر سری زمانی، محاسبه و ارائه شده است. در این مطالعه نشان داده میشود که نمیتوان مجموعهای از متغیرها را یافت که به لحاظ تمامی معیارهای فوق، عملکرد مطلوبی داشته باشند. این در حالی است که 20 متغیر قابلیت نسبتاً خوبی در شناسایی نقاط چرخش دارند و 6 متغیر قابلیت نسبتاً مطلوبی به لحاظ انحراف معیار تقدم در پیشبینی دارند. «شاخص قیمت مصرفکننده-بهداشت و درمان»، «مالیات بر اشخاص حقوقی» و «اسکناس و مسکوک در دست اشخاص» ازجمله متغیرهایی هستند که عملکرد پیشبینی آنها براساس معیارهای ارزیابی فوقالذکر از سایر متغیرها بهتر است و به لحاظ وقفه انتشار عمومی نیز وضعیت مناسبی دارند.