فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش نقش سرمایه انسانی در توسعه پایدار از طریق بررسی همزمان سه معادله­ی رشد اقتصادی، مصرف انرژی و انتشار CO2 با استفاده از روش گشتاورهای تعمیم‌یافته (GMM) طی دوره زمانی 2014-1971 بررسی و تحلیل‌شده است. در همین راستا و با هدف بهبود تبیین مفهوم سرمایه انسانی در این الگوی معادلات همزمان از شاخص سرمایه انسانی مبتنی بر متوسط سال­های تحصیل و بازدهی­های آموزش استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که سرمایه انسانی در ایران به‌دلیل عدم توجه به آموزش­های کاربردی، کیفیت آموزش و به‌کارگیری در موقعیت­های شغلی نامتناسب با تحصیلات نه‌تنها منجر به افزایش رشد اقتصادی نشده است بلکه با اخلال در روند تخصیص بهینه منابع و اتلاف منابع، کاهش رشد اقتصادی را نیز به همراه داشته است. همچنین نتایج مؤید نقش سرمایه انسانی در کاهش مصرف انرژی و در نتیجه کاهش انتشار آلودگی از طریق گسترش فناوری­های کارا و کاهنده انرژی است. از طرفی افزایش سرمایه­گذاری سبب افزایش رشد اقتصادی در ایران شده است؛ اما در روند رشد و مصرف انرژی به ملاحظات زیست‌محیطی توجهی صورت نپذیرفته است. در نهایت نتایج نشان­دهنده­ی آن است که افزایش رانت­های نفتی در ایران در مقادیر پایین، سبب کاهش رشد اقتصادی شده است درحالی‌که در مقادیر بالا، افزایش رشد را به همراه داشته است؛ بنابراین علائمی از بروز پدیده "نفرین نفت" در ایران حداقل در مقادیر کم رانت­های نفتی وجود دارد.