فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برنامه­ ریزی تعمیر و نگهداری واحد­های بادی می­تواند از نگاه بهره­ بردار مستقل سیستم (ISO) و با اهدافی چون کاهش هزینه، افزایش قابلیت اطمینان سیستم و یا افزایش رفاه اجتماعی صورت گیرد. اما، برنامه­ ریزی تعمیر و نگهداری واحدهای بادی به دلایلی همچون هزینه­ ی بهره­ برداری پایین واحدهای بادی و تلاش برای استفاده­ی حداکثری از انرژی باد، باید متفاوت باشد و نمی­تواند توأم با برنامه­ ریزی واحدهای حرارتی انجام پذیرد. این امر سبب نگاهی متفاوت و جدید به مسأله­ی برنامه­ ریزی تعمیر و نگهداری واحد­های بادی می­گردد. در سیستم قدرت تجدید ساختار یافته، مالکیت تجهیزات و بهره­برداری آن­ها از هم تفکیک شده و مالک تجهیزات به دنبال کسب سود بالاتر است. در این مقاله، روشی برای برنامه ­ریزی تعمیر و نگهداری واحدهای بادی از نگاه مالک نیروگاه، با هدف کمینه کردن سود از دست رفته ­ی واحد­ها در بازه­ی خروج ارائه می­گردد. برای این منظور از مدل مسأله­ ی برنامه ­ریزی مشارکت واحدها بر پایه­ ی قیمت (PBUC) استفاده می­شود. با استفاده از داده­ های سرعت باد در بازه ­ی مورد مطالعه و تابع چگالی احتمال ویبول، سرعت باد در منطقه پیش­ بینی می­ گردد و با توجه به منحنی توان توربین ­های بادی، توان تولیدی توربین­ ها تخمین زده می­ شود. برای نزدیکی به واقعیت، عدم قطعیت در برآورد توان تولیدی با استفاده از توزیع نرمال مدل­سازی شده و در مسأله­ ی برنامه­ ریزی واحدها لحاظ می­گردد. در ادامه، نتایج عددی برای یک IEEE-RTS محاسبه می­شود. بازه­ ی خروج واحدها با اولویت از دست دادن کمترین سود (کمترین ضرر) به ISO پیشنهاد می­ گردد. سپس،  ISO بر اساس معیارهای قابلیت اطمینان، در خصوص پذیرش یا رد پیشنهادها تصمیم ­گیری می­ نماید