تأثیر نانورس و سازگارکنندگی پلی پروپیلن اکسیدشده در فاز محلول بر خواص مکانیکی و فیزیکی کامپوزیت الیاف چوب-پلی پروپیلن
نویسندگان
1 دانشجوی گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
2 مربی گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 دانشیار گروه شیمی دانشکدة شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
4 استاد گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
doi
10.22059/jfwp.2015.57120چکیده
استفاده از سازگارکنندههای جدید برای تقویت چسبندگی میان فاز زمینة پلاستیکی و پرکنندۀ سلولزی و همچنین نانوذرات برای بهبود خصوصیات فرآوردة چوبـ پلاستیک همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است. در این پژوهش، تأثیر ذرات نانورس و سازگارکنندگی پلیپروپیلن اکسیدشده در فاز محلول بر خواص مکانیکی و فیزیکی کامپوزیت حاصل از الیاف چوبـ پلیپروپیلن مطالعه شد. بدین منظور پلیپروپیلن در فاز محلول و به مدت چهار ساعت اکسید شد. سپس، پلیپروپیلن اکسیدشده به میزان 3 درصد همراه ذرات نانورس در سه سطح (0 و 2 و 4%) با الیاف چوب و پلیپروپیلن با نسبتهای 50 به 50 در دستگاه مخلوطکن داخلی مخلوط و با پرس گرم به صفحههایی در ابعاد cm32/0×15×15 تبدیل شد. خواص مکانیکی و فیزیکی تختههاـ نظیر مقاومت کششی و خمشی، مدول الاستیسیتة کششی و خمشی، مقاومت به ضربة بدون فاق، جذب آب، و واکشیدگی ضخامت کوتاهمدتـ مطابق آییننامههای استاندارد ASTM آزمایش شد. نتایج نشان داد استفاده از سازگارکننده سبب بهبود خواص مکانیکی و فیزیکی کامپوزیت حاصل میشود. در صورتی که حضور ذرات نانورس در ترکیب کامپوزیت موجب بهبود خواص فیزیکی و مکانیکی به استثنای مقاومت به ضربة بدون فاق شد. همچنین بررسی نحوۀ پراکنش ذرات نانورس و ریختشناسی کامپوزیت به کمک پراش اشعۀ ایکس و میکروسکوپ الکترونی نشان داد توزیع ذرات نانورس در زمینۀ پلیمری از نوع ساختار بین لایهای است.