تعیین و اولویتبندی شاخص های مؤثر در انتخاب بهینة محل استقرار واحدهای تولیدی تختهردیفی در ایران با بهکارگیری فرایند تحلیل سلسلهمراتبی (AHP)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فرآوردههای چندسازة چوبی دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 دانشیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 مربی، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22059/jfwp.2015.57128چکیده
تعیین شاخصهای مؤثر به منظور تصمیمگیری در زمینة مکانیابی واحدهای صنعتی با هدف استفادة بهینه از مواد اولیه و عوامل تولید و کاهش هزینهها و ضایعات محصولات تولیدی اهمیت فراوان دارد. تعیین شاخصهای مؤثر در انتخاب بهینة محل استقرار واحدهای تختهردیفی در ایران، با استفاده از ضایعات پشتلا و سرشاخهها و چوبآلات کمقطر، هدف این مطالعه بود. بدین منظور، پس از مطالعات اولیه و بررسیهای میدانی و مصاحبه با صاحبنظران و کارشناسان، پنج شاخص اصلی مواد و محصول، نیازهای زیرساختی، فنی و انسانی، اقتصادی و مالی، و قوانین و مقررات و سی و دو زیرشاخص مهم شناسایی شدند. تا کنون روشهای مختلفی برای تعیین شاخصهای مؤثر اعلام شده است که یکی از آنها روش تحلیل سلسلهمراتبی است. پرسشنامههایی، بر اساس این روش، تهیه شد و افراد متخصص و صاحبنظر آن را تکمیل کردند. نتایج پرسشنامهها به کمک نرمافزار Expert Choice تحلیل شد. مهمترین زیرشاخصها به ترتیب شامل اطمینان از عرضة پایدار مواد اولیه (201/0)، ضایعات کارخانههای چوببری، تختهلایه و روکش (133/0)، هزینة خرید مواد اولیه (115/0)، فاصله از مواد اولیه (058/0)، وضعیت رقبا در منطقه (051/0)، و هزینة حمل مواد اولیه (043/0) تعیین شد.